Ποιοὶ καὶ πῶς πολεμοῦν τὴν ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ


Ποιοὶ καὶ πῶς πολεμοῦν τὴν ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Ἀκοῦμε τὸν τελευταῖο καιρὸ πὼς θὰ ὑπάρξουν ἀλλαγὲς στὴν διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῆς Ἱστορίας. Πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων μάλιστα τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας ἀνακοίνωσε ὅτι γιὰ λόγους …διευκόλυνσης τῶν μαθητῶν, θὰ περικοποῦν σελίδες ἀπὸ τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας. Καὶ μάλιστα, ( ὁποία σύμπτωσις!), ἐπελέγησαν νὰ κοποῦν σελίδες ποὺ ἀφοροῦν τὸν Μακεδονικὸ Ἀγώνα καὶ τὸν Παῦλο Μελά. Κάποια πράγματα ποὺ ἐπαναλαμβάνονται παύουν νὰ εἶναι συμπτώσεις. Πρὸ μηνῶν, στὸ πλαίσιο τῆς διαβόητης καὶ σκοτεινῆς σὲ πολλὰ Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν γιὰ παραχώρηση τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας μας στοὺς παραχαράκτες τῶν Σκοπίων, ἀποφασίστηκε ἡ συγκρότηση Ἐπιτροπῆς ποὺ θὰ ἀλλάξει καὶ τὰ σχολικὰ ἐγχειρίδια Ἱστορίας ἔτσι ὥστε νὰ συμπλέουν μὲ τὸ πνεῦμα καὶ τὸ γράμμα τῆς ἐν λόγω ὕπουλης Συμφωνίας.

Κατανοοῦμε ὅλοι τὴν σκοπιμότητα αὐτῆς τῆς ἀπόφασης καὶ μᾶς προβληματίζει καὶ ἡ σύνθεση τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, μὲ τὴν συμμετοχὴ ἀτόμων ποὺ κατέχουν ἀκαδημαϊκὲς θέσεις ἀλλὰ χαρακτηρίζονται ἀπὸ συγκεκριμένες καὶ διατυπωμένες ἰδεοληψίες περὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας καὶ τῆς Μακεδονίας. Ἴσως τὶς ἔχετε ἀκούσει καὶ οἱ ἴδιοι ἀπὸ τὴν τηλεόραση, ὅσο καὶ αὐτὴ εἶναι ἐλεύθερη νὰ ἐκφραστεῖ καὶ δὲν εἶναι φιμωμένη ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς ἐλεγκτὲς τῆς Ἑλληνικῆς Κοινῆς Γνώμης. Δόξα τῷ Θεῶ ὑπάρχει καὶ τὸ Διαδίκτυο, ποὺ ἐπιτρέπει (ἀκόμη) τὴν παρουσίαση καὶ μὴ ἐλεγχόμενων θέσεων κι ἔτσι ὁ καλοπροαίρετος ἀναγνώστης, ἀκροατὴς ἢ τηλεθεατὴς θὰ ἐξάγει τὰ δικά του συμπεράσματα.

Τὸ ὅτι θὰ ἀλλάξουν τὰ σχολικὰ βιβλία Ἱστορίας στὸ θέμα τῆς Μακεδονίας, γιὰ νὰ μὴν θιγοῦν οἱ ὑποχωρήσεις καὶ οἱ προδοτικὲς συμφωνίες, φανερώνει πολλά. Θὰ ἀναφέρω ἁπλῶς ὅτι εἴτε αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὡς τώρα οἱ μαθητὲς καὶ οἱ μαθήτριες διδάσκονταν ψέματα, ποὺ ἦλθε ἡ ὥρα νὰ διορθωθοῦν, εἴτε διδάσκονταν ἀλήθειες, ἀλλὰ τώρα ἦλθε ἡ ὥρα αὐτὲς νὰ καλυφθοῦν ἀπὸ ψεύδη. Καὶ στὶς 2 περιπτώσεις ὅμως πρόκειται γιὰ μία αἰσχρὴ σὲ ἐπίπεδο ἐπιστημονικῆς ἀκρίβειας κατάσταση…. Καὶ στὶς 2 περιπτώσεις τονίζεται περίτρανα ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Ἱστορία, ὅπως διδάσκεται στοὺς σχολικοὺς χώρους, εἶναι ἀντικείμενο πολιτικῶν καὶ κομματικῶν σκοπιμοτήτων, μὲ ἄμεσα βλαπτόμενους καὶ τὴν Ἱστορικὴ Ἀλήθεια καὶ τοὺς μαθητές μας.

Ὁ συνωστισμὸς δὲν ἦταν ἡ ἐξαίρεση….

Δὲν πέρασαν πολλὰ χρόνια, καὶ φαντάζομαι τὸ θυμάστε, ποὺ ἔγινε μεγάλος σάλος γιὰ τὸ βιβλίο Ἱστορίας Στ΄ Δημοτικοῦ. Ἀναφέρομαι στὰ περὶ …συνωστισμοῦ στὴν Σμύρνη τὸ 1922 καὶ τὰ ὅμοια, ποὺ ὁδήγησαν στὴν ἀπόσυρση τοῦ ἐπίμαχου βιβλίου, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀφύπνιση ἑνὸς τμήματος τῆς Κοινῆς Γνώμης γιὰ τὴν ποιότητα τῶν σχολικῶν βιβλίων.

Δόξα τῷ Θεῶ ἐξελίχθηκε ἕνας διάλογος, ποὺ ἔφερε ἕνα κρίσιμο θέμα στὸ προσκήνιο. Πολλοὶ γονεῖς διερωτήθηκαν γιὰ τὸ περιεχόμενο τῶν βιβλίων ποὺ ἀπευθύνονται στὰ παιδιά τους. Τὸ ἴδιο εἴδαμε νὰ ἐξελίσσεται καὶ στὸ θέμα τῶν σχολικῶν βιβλίων γιὰ τὰ Θρησκευτικά, μὲ τὴν εἰσαγωγὴ μὲ ἀντεπιστημονικὸ τρόπο τῆς Θρησκειολογίας εἰς βάρος τῆς Ὀρθόδοξης προσεγγίσεως τοῦ μαθήματος (καὶ ὄχι, κατὰ ἀνάγκην, κατηχήσεως, ὅπως τονίζουν πολλοί, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ μετατρέψουν τὴν εἰκόνα τοῦ μαθήματος σὲ …προπαγάνδα).

Ἐνοχλοῦν τὰ πρότυπά της Ἱστορίας, ποὺ ἐκφράζουν τὴν ἀνιδιοτέλεια, τὴν πίστη στὴν Κοινωνία καὶ τὴν Πατρίδα, καλλιεργοῦν ἀρετὲς καὶ διδάσκουν παραδόσεις.  Ναί, κατανοοῦμε ὅτι κάποιοι γιὰ λόγους ἰδεολογικῶν ἀγκυλώσεων ἢ λόγω χρηματισμοῦ (ὡς ὑπάλληλοι ξένων Πρεσβειῶν ἢ καὶ κέντρων, ποὺ ἀκόμη καὶ στὴν Ἑλλάδα ἔχουν παραρτήματα), μισοῦν ὅ,τι ἀφορᾶ τὴν Πατρίδα, τὴν Πίστη, τὰ Σύμβολα τοῦ Λαοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους μας. Τὸ βλέπουμε ὅταν μιλοῦν ἀπαξιωτικὰ γιὰ τὴν Σημαία ἢ τὶς Ἐθνικὲς ἐπετείους, ἀλλὰ δὲν ἔχουν κανένα πρόβλημα νὰ τιμοῦν καὶ νὰ προσκυνοῦν δικές τους κομματικὲς σημαῖες ἢ δικές τους ἐπετείους μὲ ἰδιοτελὲς καὶ σκοτεινὸ περιεχόμενο. Λειτουργοῦν μὲ ὄπλα τὴν ὑποκρισία ποὺ χρησιμοποιοῦν γιὰ τὸν ἑαυτό τους καὶ τὴν ἀμνησία ποὺ καλλιεργοῦν συστηματικὰ γιὰ τοὺς γύρω τους. Καὶ ἂν τύχει καὶ κάποιος ἀντιδράσει στὴν γενιτσαρικὴ αὐτὴ τακτική τους, θὰ βρεθοῦν μπροστὰ σὲ ἕνα πλῆθος ὕβρεων καὶ ἀπαξιωτικῶν χαρακτηρισμῶν, γιὰ νὰ πετύχουν τὴν φίμωση ἢ τὴν περιθωριοποίηση τῶν ἀντιδρώντων.

Τί παρατηρεῖται τὰ τελευταία χρόνια;

Σὲ πολλὲς ἐποχὲς ἡ Ἱστορία γίνεται ἀντικείμενο πολιτικῶν σκοπιμοτήτων.  Τὶς τελευταῖες δεκαετίες ὅμως συστηματικὰ παρατηρεῖται μία Παραχάραξη τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας σὲ πολλοὺς χώρους καὶ ἐπίπεδα, καὶ στὸ ἐπίπεδό τοῦ ἱστορικοῦ γεγονότος καὶ στὸ ἐπίπεδό τῆς ἱστορικῆς ἑρμηνείας. Μὲ «ἐπιστημονικὸ» τρόπο ἢ μὲ κυνικὸ καὶ πολιτικάντικο. Μὰ τόση σημασία ἔχει, θὰ ἔλεγε κανείς, ἡ Ἱστορία γιὰ μία σύγχρονη Κοινωνία ὑποταγμένη στὸν Καταναλωτισμό, ὅπου τὰ πάντα τὰ μετρᾶ μὲ τὸ χρῆμα καὶ τὴν ὑλικὴ ἀνάπτυξη; Κι ὅμως, ἔτσι ἐλέγχεται ἡ Κοινωνία, διότι δὲν γίνεται νὰ διαψευστεῖ τὸ περίφημο ρητὸ «ὅποιος ἐλέγχει τὸ παρελθόν, μπορεῖ νὰ ἐλέγξει καὶ τὸ μέλλον», πού πρὸ 70 ἔτη διατύπωσε στὰ ἔργα του ὁ Βρετανὸς συγγραφέας Τζὼρτζ Ὄργουελ.

Φαντάζεστε νὰ μὴν ἤμασταν ὡς Ἕλληνες αὐτὸ πού εἴμαστε μὲ τὸ ἀνάλογο πολιτιστικὸ βάρος ἐδῶ καὶ χιλιετίες (λόγω Πολιτισμοῦ , πνευματικῆς παραδόσεως, τοῦ συνόλου τῆς προσφορᾶς τοῦ Ἑλληνισμοῦ στὴν Παγκόσμια Κοινότητα), πῶς  θὰ μᾶς ἀντιμετώπιζαν ὅσοι σήμερα μᾶς κατηγοροῦν γιὰ τεμπελιά, γιὰ σπατάλη χρημάτων, γιὰ διαφθορά. Αὐτὰ δηλαδὴ πού μᾶς καταλογίζουν οἱ καθαροὶ καὶ ἄμωμοι δανειστές μας καὶ οἱ ὑπηρέτες τους. Τὸ πολιτιστικό μας βάρος (πού ἀναδεικνύεται μέσω τῆς Ἱστορίας μας, καὶ γιὰ αὐτὸ καὶ μᾶς ἐνοχλεῖ ἡ παραχάραξη της) ἐπιτρέπει νὰ ἀκούγονται φωνὲς παρηγορίας ἢ ἀληθινῆς συμπαραστάσεως ἀπὸ ἀνθρώπους πού κάπως κατανοοῦν τὴν προσφορὰ τῶν Ἑλλήνων στὸν Παγκόσμιο Πολιτισμό.

Συστηματικὴ παραχάραξη τῆς Ἱστορίας μας γίνεται ἀπὸ Ἕλληνες Πανεπιστημιακοὺς (μὲ ἰδεολογικὲς ἀγκυλώσεις), ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἡμιμαθεῖς ἐρευνητές, πράκτορες ξένων συμφερόντων καὶ ὀπαδοὺς διεθνιστικῶν συμφερόντων. Οἱ βασικοὶ πυλῶνες τῆς Ἱστορικῆς συνειδήσεως μας πλήττονται, μὲ βασικὰ θύματα τὴν Ἀρχαία Ἑλλάδα καὶ τὸ Βυζάντιο, τὰ ὁποία οἱ νηφάλιοι ἐρευνητὲς ἀναγνωρίζουν ὡς σημαντικὰ στοιχεῖα στὸν Παγκόσμιο Πολιτισμό.  

Γεώργιος Διον. Κουρκούτας    

Καθηγητὴς φιλόλογος





Είσοδος μελών:
  
ΜΝΗΜΗ ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΜΠΑΜΠΟΥΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΠΟΜΠΟΣΤΙΤΣΑ ΚΟΡΥΤΣΑΣ
Αγρυπνία στη Θεσσαλονίκη 19 Ιουνίου 2019
'Ενας χρόνος από την επαίσχυντη και προδοτική συμφωνία των Πρεσπών
Ποιοι νόμοι, ποια δίκαια;
Το διαχρονικό ΨΗΦΙΣΜΑ της ΟΜΟΝΟΙΑΣ του 1993 για τα δικαιώματα στη Β. Ήπειρο