Ὁ ΠΑΣΥΒΑ καὶ ἡ ΣΦΕΒΑ, παγίως ὡς τώρα ἀκολουθώντας τὶς ἀρχὲς τοῦ μακαριστοῦ ἰδρυτοῦ τους κυροῦ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ, ἀπέφευγαν νὰ λάβουν θέση στὰ πολιτικὰ δρώμενα τῆς Βορειοηπειρωτικῆς κοινότητας καὶ στήριζαν πάντοτε τὶς ἐκλογικὲς ἐπιλογὲς τοῦ ΚΕΑΔ, μολονότι πολὺ συχνὰ ἀπορούσαμε γιὰ δράσεις καὶ ἐνέργειες, ποὺ ὀφθαλμοφανῶς δὲν ὠφελοῦσαν(ἂν δὲν ἔβλαπταν) τὴν πολιτικὴ ἐκπροσώπηση τοῦ ἑλληνισμοῦ στὴν Ἀλβανία. Ὁ λόγος τῆς στάσης μας αὐτῆς ἦταν πὼς πιστεύαμε ὅτι εἶναι προτιμότερη μία ἐσφαλμένη ἐπιλογὴ ποὺ θὰ διαφυλάσσει τὴν ἑνότητα, παρὰ ἡ ὑποστήριξη μίας ἄλλης φαινομενικὰ καλύτερης ἐπιλογῆς ποὺ θὰ ὁδηγοῦσε ὅμως σὲ διχασμὸ τὴν ἑλληνικὴ κοινότητα. Τὴ θέση αὐτὴ εἶχε ἐνστερνιστεῖ καὶ ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῶν Βορειοηπειρωτῶν, ποὺ παρὰ τὰ σοβαρὰ προβλήματα ἀνεδείκνυαν πρῶτο κόμμα τὸ ΚΕΑΔ στὶς μειονοτικὲς τουλάχιστον ζῶνες, πολὺ μακριὰ βέβαια ἀπὸ τὰ ποσοστὰ ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ λαμβάνει. Ἀπὸ τὸ 1991 ὡς σήμερα, ἡ ΣΦΕΒΑ καὶ ὁ ΠΑΣΥΒΑ ἦταν οἱ μοναδικὲς ἑλλαδικὲς ὀργανώσεις ποὺ ἀνελλιπῶς, μῆνες πρὶν τὶς ἐκλογὲς στηρίζανε μὲ κάθε μέσο τοὺς ὑποψηφίους τῶν συνδυασμῶν ΟΜΟΝΟΙΑΣ- ΚΕΑΔ ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Σαράντα ὡς τὴν Κορυτσὰ καὶ τὰ Τίρανα, ἀλλὰ καὶ ἀγωνίζονταν μὲ συνεντεύξεις, ὁμιλίες, ἐκδηλώσεις, γιὰ νὰ εὐαισθητοποιήσουν τοὺς ἐν Ἑλλάδι Βορειοηπειρῶτες γιὰ νὰ πᾶνε μαζικὰ νὰ ψηφίσουν τοὺς ὑποψηφίους τοῦ ΚΕΑΔ. Καὶ τόσα χρόνια παρὰ τὶς δυσκολίες καὶ τὰ κατὰ καιροὺς ἀντάρτικα, καθὼς καὶ τὴ διασπαστικὴ πολιτικὴ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ κόμματος στὴ Δρόπολη, στὴ συνείδηση σύνολου τοῦ ἑλληνισμοῦ, ἡ ΟΜΟΝΟΙΑ καὶ τὸ ΚΕΑΔ ἐνσάρκωναν τοὺς φύλακες τῶν συμφερόντων του.
Ὅλα αὐτὰ ἀνατράπηκαν μέσα σὲ ἕνα μήνα πρὶν τὶς τελευταῖες βουλευτικὲς ἐκλογὲς στὴν Ἀλβανία, μὲ τὴν ἀπόφαση τοῦ ΚΕΑΔ νὰ συνεργαστεῖ μὲ τὸ Σοσιαλιστικὸ Κόμμα καὶ τὴ διάσπαση ποὺ ἀκολούθησε. Κι ἀπομείναμε ὅλοι ὅσοι ἀγαπᾶμε τὸν ἑλληνισμὸ τῆς Βορείου Ἠπείρου, νὰ παρακολουθοῦμε ἀποσβολωμένοι τὶς ἐξελίξεις μὲ ἕνα παράπονο στὰ χείλη καὶ ἀβάσταχτη πίκρα στὴν καρδιὰ γιὰ τὸ κατάντημα ὄχι τοῦ βορειοηπειρωτικοῦ ἑλληνισμοῦ, ἀλλὰ τῆς πολιτικῆς τοῦ ἡγεσίας.
Ἔχουν γραφεῖ πολλὰ καὶ ἀξιόλογα γιὰ τὰ ὅσα διαδραματίστηκαν, ὡστόσο ὁ σεβασμὸς στὴν ἱστορία μας, ἀλλὰ καὶ στὶς ἀρχὲς καὶ τὶς ἀξίες ποὺ πρεσβεύουμε, ὑποχρεώνει καὶ ἐμᾶς νὰ λάβουμε ξεκάθαρη θέση πάνω στὰ γεγονότα. Σεβόμαστε βαθύτατα καὶ καταλαβαίνουμε ὅσους ψήφισαν τὸ ΚΕΑΔ, ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Σαράντα ὡς τὴν Κορυτσά, γιατί τὸ ἔπραξαν γιὰ νὰ στηρίξουν τὸν ἑλληνισμὸ καὶ σὲ καμία περίπτωση τὶς λανθασμένες ἐπιλογὲς τοῦ ΚΕΑΔ , ὅπως μᾶς ἐκμυστηρεύθηκαν πολλοὶ Βορειοηπειρῶτες. Σεβόμαστε τοὺς ἁγνοὺς ὑποψηφίους του ΚΕΑΔ ποὺ ἔδωσαν τὸν ἀγώνα γιὰ κάτι καλύτερο στὸν τόπο τους, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὑποχρεώθηκαν νὰ ὑπερασπίσουν λανθασμένες ἀποφάσεις. Καταλαβαίνουμε ὅμως καὶ ἐκείνους ποὺ δὲν πῆγαν κἄν νὰ ψηφίσουν ἢ ἐκείνους (ἂν καὶ διαφωνοῦμε μὲ τὴ θέση τους) ποὺ μὲ βαριὰ καρδιὰ ψήφισαν ἀλβανικὰ κόμματα, γιὰ νὰ δώσουν ἕνα μήνυμα στὴν ἡγεσία τοῦ ΚΕΑΔ ὅτι δὲν πάει ἄλλο πιὰ αὐτὴ ἡ κατάσταση! Μᾶς πονᾶ βαθύτατα τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι ἡ πρώτη φορὰ στὰ τελευταῖα 10 χρόνια τουλάχιστον, ποὺ ἡ ἡγεσία τοῦ ΚΕΑΔ κατέβηκε στὶς ἐκλογὲς μὲ μία πατριωτικὴ ρητορεία στὴν ὁποία δὲν μᾶς εἶχε συνηθίσει ποτὲ ἄλλοτε. Καὶ δυστυχῶς αὐτὲς οἱ πατριωτικὲς θέσεις (ὅσον ἀφορᾶ τὸ τσάμικο θέμα), χρησιμοποιήθηκαν καὶ σπαταλήθηκαν τόσο ὀφθαλμοφανῶς, γιὰ νὰ καλύψουν τὶς λανθασμένες ἐπιλογὲς τοῦ ΚΕΑΔ, ποὺ δὲν ἔπεισαν σχεδὸν κανένα στὴν Ἑλλάδα, δὲν ἔπεισαν ὅλους ἐμᾶς ποὺ ἔχουμε ἰδιαίτερη εὐαισθησία σὲ τέτοια ζητήματα, ἀλλὰ πολὺ περισσότερο δὲν ἔπεισαν τοὺς ἴδιους τούς Βορειοηπειρῶτες ποὺ γύρισαν τὴν πλάτη στὸ ΚΕΑΔ.
Μὲ πόνο ψυχῆς γιὰ ὅσα ζήσαμε, ἀλλὰ καὶ συναίσθηση τῆς εὐθύνης μας, θὰ θέλαμε νὰ σχολιάσουμε ὁρισμένες ἀπὸ τὶς προβληματικὲς παραμέτρους τῶν τελευταίων ἐκλογῶν ποὺ ἀνέτρεψαν πλήρως τὴν πολιτικὴ κατάσταση ποὺ ἴσχυε ἀπὸ τὸ 1991 κ.ε. στὸ χῶρο τῆς ἑλληνικῆς κοινότητας στὴν Ἀλβανία.
Α) ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΚΕΑΔ ΚΑΙ ΖΗΤΗΜΑ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ
Πρῶτα ἀπὸ ὅλα θὰ θέλαμε νὰ ἀναφερθοῦμε στὴν ἡγεσία τοῦ ΚΕΑΔ καὶ ἰδιαίτερα στὸν πρόεδρό του, τὸ Βαγγέλη Ντοῦλε, ἕναν ἰκανότατο καὶ ἀξιόλογο πολιτικό, μὲ τὸν ὁποῖο μᾶς ἕνωσαν παλαιότερα κοινοὶ ἀγῶνες. Ὁ κ. Ντοῦλες ὡστόσο μὲ τὴν ἀπόφασή του νὰ συνεργαστεῖ προεκλογικὰ μὲ τὸ Σοσιαλιστικὸ Κόμμα, ἄναψε τὸ φυτίλι τῆς διάσπασης, τὸ ὁποῖο ὅμως (ἂς μὴν γελιόμαστε) εἶχε ἑτοιμαστεῖ ἀπὸ καιρό. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὁ κ. Ντοῦλες ἀπὸ τὸ 1998 ποὺ ἐξελέγη γιὰ πρώτη φορὰ πρόεδρος τῆς ΟΜΟΝΟΙΑΣ ὡς σήμερα, μὲ 2 προεδρικὲς θητεῖες στὴν ΟΜΟΝΟΙΑ καὶ 3 στὸ ΚΕΑΔ, εἶναι ὁ ἡγέτης ποὺ γιὰ 11 ἀπὸ τὰ 19 χρόνια τῆς μεταπολίτευσης στὴν Ἀλβανία, κρατᾶ τὶς πολιτικὲς τύχες τοῦ ἑλληνισμοῦ στὰ χέρια του. Ἐπίσης εἶναι βουλευτὴς ἀπὸ τὸ 2000 κ.ε. ἂν καὶ μὲ συνεχόμενες ἀποτυχίες στὴν ἐκλογική του περιφέρεια( ποὺ καὶ αὐτὸ κάτι σημαίνει). Καὶ βεβαίως εἶναι ὁ κατ' ἐξοχὴν ὑπεύθυνος, ποὺ πιστώνεται μὲ ὅτι θετικὸ ἔχει πετύχει ὁ ἑλληνισμός, ἀλλὰ καὶ χρεώνεται σὲ μεγάλο βαθμὸ (καθὼς οὐσιαστικὰ δὲν εἶχε πολιτικὸ ἀντίπαλο) γιὰ τὰ ζητήματα ποὺ δὲν μπόρεσαν νὰ ἀντιμετωπιστοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια εἴτε ἀπέναντι στὴν ἀλβανικὴ κυβέρνηση , εἴτε σὲ συνεργασία μὲ τὴν Ἑλλάδα. Ὡστόσο αὐτὰ ποὺ τοῦ καταλογίζονται ἀπὸ τὴν πλειοψηφία τῶν Βορειοηπειρωτῶν, τὴν τελευταία ἰδιαίτερα πενταετία εἶναι σοβαρὰ καὶ σημαντικὰ καὶ πιστεύουμε ὅτι ἀπετέλεσαν τὴν πραγματικὴ αἰτία τοῦ ἐκλογικοῦ καταποντισμοῦ τοῦ ΚΕΑΔ στὶς ἐκλογές. Κατηγορήθηκε γιὰ ἀλαζονεία, ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸν κορμὸ τοῦ ἑλληνισμοῦ, ὀργάνωση προσωπικῆς κλίκας στὴν ἡγετικὴ ὁμάδα τοῦ κόμματος ποὺ ἀπέκλειε ἀντίθετες φωνές, καθὼς καὶ σαφῆ ἀποστασιοποίηση ἀπὸ τὴν πατριωτικὴ πτέρυγα (τοὺς πρώην φυλακισμένους ἀγωνιστὲς) τῆς ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Ἐπίσης οἱ ἐκλογικὲς ἐπιλογὲς τοῦ ΚΕΑΔ συχνὰ ἦταν ἀντίθετες στὸ λαϊκὸ αἰσθητήριο ( καὶ γι' αὐτὸ ἀποτυχημένες). Σπάνια βουλευτὲς τοῦ ΚΕΑΔ ὑπερασπίζονταν μὲ θάρρος τὰ συμφέροντα τῶν Βορειοηπειρωτῶν. Χαρακτηριστικὸ παράδειγμα τὸ γεγονὸς ὅτι τὶς δηλώσεις τοῦ κ. Μπολάνου σχετικὰ μὲ τὶς διεκδικήσεις τῶν Βορειοηπειρωτῶν πρὶν 2 χρόνια, κανένας βουλευτὴς τοῦ ΚΕΑΔ δὲν βρῆκε τὸ θάρρος νὰ τὶς ὑποστηρίξει. Παράλληλα ἡ διάσταση ἀπόψεων μὲ τοὺς πρέσβεις καὶ προξένους τῆς Ἑλλάδας στὴν Ἀλβανία ἦταν τόσο ἐμφανὴς ποὺ κυριολεκτικὰ βραχυκύκλωνε τὶς ἐπαφὲς μὲ τὸ Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν της Ἑλλάδας, μὲ ὅλα τὰ δυσμενῆ ἐπακόλουθα. Σοβαρὲς ἀντιδράσεις στὶς τελευταῖες ἐκλογὲς προκάλεσε καὶ ἡ ἀπόφασή του νὰ εἶναι πρῶτος στὴ λίστα σὲ ὅλες τὶς ἐκλογικὲς περιφέρειες τῆς χώρας. Ἡ προτίμησή του κ. Ντοῦλε ἐξάλλου στὸ Σοσιαλιστικὸ Κόμμα τῆς Ἀλβανίας ἦταν πάντοτε ἐμφανής, κάτι ὄχι ἀπαραίτητα ἀπορριπτέο, ἐφ'ὅσον ὅμως ἐξασφαλίζονταν τὰ ἀνάλογα ὀφέλη γιὰ τὸν ἑλληνισμό! Ἐπίσης τοῦ καταλογίσθηκε πὼς ἡ ἀπόφασή του γιὰ συνεργασία, λήφθηκε σὲ συνεννόηση μὲ τὸ κόμμα τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολίτευσης στὴν Ἑλλάδα τὸ ὁποῖο ἐμφανῶς στήριξε τὸ ΣΚ στὴν Ἀλβανία (βλ. διοργάνωση ἀνοικτῆς συγκέντρωσης γιὰ τὸν πρόεδρο τοῦ ΣΚ κ. Ράμα στὴ Βέροια ἀλλὰ καὶ τὴν ἐντελῶς ἄστοχη πολιτικά, ἔστω καὶ μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ προέδρου τῆς Σοσιαλιστικῆς Διεθνοῦς, ἐπίσκεψη στήριξης τοῦ κ Παπανδρέου στὸν κ. Ράμα στὰ Τίρανα, παραμονὴ τῶν ἐκλογῶν). Βεβαίως ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ τὰ ἀλβανικὰ ΜΜΕ θεώρησαν ὡς προεκλογικὴ στήριξη πρὸς τὸν κ. Μπερίσα καὶ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ πρωθυπουργοῦ τῆς Ἑλλάδας πρὶν 2 μῆνες στὴν Ἀλβανία.
Καὶ ἐρχόμαστε στὸ ζήτημα τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ὁ φαινομενικὸς καταλύτης τῶν τελευταίων πολιτικῶν ἐξελίξεων. Ἀπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ ΚΕΑΔ ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς ὑποστηρικτές της στὴν Ἑλλάδα, προβλήθηκε μὲ γκεμπελικὴ ἐπιμονὴ ποὺ δὲν ἄφηνε κανένα περιθώριο ἀμφισβήτησης, ὅτι μὲ βάση τὶς διατάξεις του δὲν ὑπῆρχε καμία ἄλλη λύση γιὰ τὸ ΚΕΑΔ, πέρα ἀπὸ τὴ συνεργασία μὲ τὰ ἀλβανικὰ κόμματα. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι στὴν ἀρχὴ πολλοὶ (ἀνάμεσά τους καὶ ἐμεῖς) μὴ γνωρίζοντας τὴν ἀλήθεια, τὸ ἀποδεχθήκαμε ὡς ἀναγκαιότητα. Ὡστόσο ἀργότερα δημοσιεύθηκαν πολλὲς καὶ σοβαρὲς ἀναλύσεις ποὺ ἐπισήμαναν καὶ πολλὲς θετικὲς πτυχὲς τοῦ νέου νόμου. Ὅτι δηλαδὴ βεβαίως χρειάζονται περισσότεροι σταυροὶ σὲ ἕνα κόμμα ποὺ κατεβαίνει μόνο του, ἀλλὰ αὐτοὶ οἱ σταυροὶ μετριοῦνται πιὰ σὲ ἐπίπεδο περιφέρειας καὶ ὄχι νομοῦ ἢ παλιᾶς ἐκλογικῆς ζώνης. Π.χ. στὴ σημερινὴ περιφέρεια Αὐλῶνος, κατοικοῦν Ἕλληνες στὸ Βοῦρκο, τοὺς Ἁγίους Σαράντα, τὴ Χειμάρρα, τὴν Ἄρτα Αὐλώνας,ἐνῶ ὑπάρχουν καί πολλοὶ βλαχόφωνοι, κ.α. καὶ ἄρα τὰ περιθώρια ἐκλογῆς ἑνὸς βουλευτῆ αὐξάνονται θεαματικά. Στὰ ἀλήθεια εἶναι πολιτικὴ ντροπὴ γιὰ τὸ ΚΕΑΔ, νὰ ἰσχυρίζεται ὅτι σὲ μία τέτοια περιοχὴ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ συγκεντρώσει 7-8.000 ψήφους. Ἂν ἰσχύει κάτι τέτοιο οἱ εὐθύνες γιὰ τὸ κατάντημα αὐτὸ βαραίνουν πρῶτα ἀπὸ ὅλους, τὴν ἴδια τὴν ἡγεσία τοῦ κόμματος.
Πιστεύουμε στὸ σημεῖο αὐτὸ ὅτι ἔχει εὐθύνη καὶ ἡ ἡγεσία τῆς ΟΜΟΝΟΙΑΣ ποὺ γιὰ νὰ ἀποφύγει τὴ διάσπαση (ποὺ ἦλθε ἔτσι κι ἀλλιῶς) δὲν τήρησε τὴν ἀπόφασή της περὶ μὴ συνεργασίας μὲ ὅλα τὰ ἀλβανικὰ κόμματα, ἀλλὰ ἀκολούθησε τὸ ΚΕΑΔ. Γνώμη μας ποὺ διατυπώσαμε καὶ προεκλογικὰ εἶναι ὅτι ἡ αὐτόνομη κάθοδος θὰ ἔσωζε σὲ κάθε περίπτωση τὸ πολιτικὸ κύρος τοῦ βορειοηπειρωτικοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀλλὰ καὶ θὰ ἀπέτρεπε τὶς διασπαστικὲς κινήσεις ποὺ ἀκολούθησαν.
Β)ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΑΛΒΑΝΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΡΟΛΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
Τὸ 2ο σημεῖο ποὺ θὰ θέλαμε νὰ σχολιάσουμε εἶναι ἡ συνεργασία Βορειοηπειρωτῶν μὲ ἀλβανικὰ κόμματα. Πάγια καὶ ξεκάθαρη εἶναι ἡ θέση μας πάνω σ' αὐτὸ τὸ ζήτημα. Καμία συνεργασία μὲ ἀλβανικὰ κόμματα δὲν ἀπέφερε ὥς τώρα κάτι καλὸ στὸν ἑλληνισμό. Οἱ τελευταῖες δηλώσεις τοῦ φίλου (ὑποτίθεται) Μπερίσα σχετικὰ μὲ τὴν πρόθεση ἀλλαγῆς τῶν ἑλληνικῶν τοπωνυμίων στὴ Βόρειο Ἤπειρο ἐπιβεβαιώνουν τὴ θέση μας. Ἡ ΟΜΟΝΟΙΑ πρέπει νὰ κατεβαίνει αὐτόνομα καὶ ἀνεξάρτητα καὶ μόνο μετεκλογικὰ ἂν συμφέρει στὸν ἑλληνισμὸ(καὶ ὄχι σὲ 4-5 ποὺ θὰ βολευτοῦν σὲ κρατικὲς θέσεις) νὰ γίνεται ὑπὸ ὅρους συνεργασία. Δὲν θὰ βιαστοῦμε ὡστόσο νὰ χαρακτηρίσουμε τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλο μὲ βαρεῖς χαρακτηρισμούς, καθὼς σαφῶς θεωροῦμε ὅτι ὅλες οἱ πλευρὲς ἐσκεμμένα ἢ μὴ παίξανε τὸ παιχνίδι τῶν Ἀλβανῶν. Γὶ αὐτὸ ὅσο διαφωνοῦμε μὲ τὴ συστράτευση στελεχῶν τῆς ΟΜΟΝΟΙΑΣ μὲ τὸ Δημοκρατικὸ Κόμμα, ἄλλο τόσο διαφωνοῦμε καὶ μὲ τὴ συστράτευση (γιατί περὶ συστράτευσης πρόκειται) τῆς ἡγεσίας τοῦ ΚΕΑΔ μὲ τὸ Σοσιαλιστικὸ Κόμμα χωρὶς μάλιστα (καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ τραγελαφικὸ) κανένα πολιτικὸ ἀντάλλαγμα. Ἀπορρίπτουμε ὅμως ξεκάθαρα καὶ τὴ θέση ποὺ ἐκφράζουν πολλοὶ στὴν Ἑλλάδα ὅτι ἦρθε ἡ ὥρα συνεργασίας καὶ εἰσδοχῆς τῶν Ἑλλήνων στὰ ἀλβανικὰ κόμματα, ἡ ὁποία θέση, ἂν δὲν ὑποκρύπτει δόλο, δείχνει ἀσυγχώρητη ἄγνοια γιὰ τὰ πολιτικὰ δεδομένα τῆς Ἀλβανίας. Πιθανῶς σὲ 30-40 χρόνια, ὅταν ἡ Ἀλβανία θὰ ἔχει ἐξευρωπαϊσθεῖ καὶ τὸ πολιτικὸ παιχνίδι θὰ εἶναι καθαρὸ καὶ ἀληθινὰ δημοκρατικὲς οἱ διαδικασίες, καὶ ὅλα τὰ πολιτικὰ δικαιώματα θὰ ἔχουν διασφαλιστεῖ, ἴσως τότε θὰ εἶναι ἀκίνδυνο οἱ 'Ἕλληνες νὰ ψηφίζουν ἐλεύθερα μὲ βάση τὶς πολιτικὲς τοὺς προτιμήσεις καὶ ἴσως τότε θὰ μποροῦν πράγματι Ἕλληνες ὑποψήφιοι νὰ ὑπερασπίζονται τὰ συμφέροντα τοῦ ἑλληνισμοῦ μέσα ἀπὸ ἀλβανικὰ κόμματα. Ὡς τότε ὅμως κάθε σκέψη γιὰ διάλυση τῆς αὐτόνομης πολιτικῆς παρουσίας τοῦ ἑλληνισμοῦ εἶναι ταφόπλακα στὸ ἐθνικὸ θέμα τῆς Βορείου Ἠπείρου. Ὁδηγὸς ἂς εἶναι στὴν περίπτωση αὐτὴ τὰ ἀλβανικὰ κόμματα στὰ Σκόπια, καθὼς καὶ τὸ τουρκικὸ στὴν Βουλγαρία, ποὺ συμπαγῆ καὶ ἐθνικὰ προασπίζουν τὰ συμφέροντά τους καὶ σὲ ἕνα μεγάλο βαθμὸ καθορίζουν τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις στὶς χῶρες τους. Τὸ ρόλο αὐτὸ θὰ μποροῦσε νὰ τὸν παίξει πολὺ εὔκολα καὶ τὸ ΚΕΑΔ στὴν Ἀλβανία ὡς 3ο κόμμα ποὺ θὰ καθόριζε τὶς ἐξελίξεις γιὰ τὸ συμφέρον τοῦ ἑλληνισμοῦ. Ὡστόσο φάνηκε πὼς αὐτὸ δὲν τὸ θέλανε ὄχι μόνο οἱ Ἀλβανοὶ ἀλλὰ καὶ τὰ πολιτικὰ κόμματα στὴν Ἑλλάδα ποὺ ἐνῶ ἐπισήμως ἤτανε στὸ πλευρὸ τοῦ ΚΕΑΔ, ὡστόσο στήριξαν ὅπως φάνηκε περισσότερο ἢ λιγότερο, τὰ δύο μεγάλα συγγενῆ τους ἀλβανικὰ κόμματα.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
Ὡς ΣΦΕΒΑ καὶ ΠΑΣΥΒΑ στηρίξαμε μέχρι τώρα ἀνεπιφύλακτα τὴν ΟΜΟΝΟΙΑ καὶ τὸ ΚΕΑΔ σὲ πολλὲς καὶ δύσκολες καταστάσεις. Ἡ σημερινή μας παρέμβαση μπορεῖ νὰ στενοχωρήσει ὁρισμένους, ὡστόσο ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι εἴμαστε ἀπὸ τοὺς λίγους ποὺ πραγματικὰ θέλουνε νὰ συνεχιστεῖ καὶ νὰ δυναμώσει ἡ πορεία τῶν δύο αὐτῶν φορέων καὶ ὄχι νὰ διαλυθοῦνε ἄδοξα. Γιὰ νὰ γίνει αὐτὸ ὅμως πρέπει οἱ ὑπεύθυνες ἡγεσίες νὰ λάβουνε πραγματικὰ τὸ μήνυμα τῶν ἐκλογῶν, κάτι ποὺ δὲν φαίνεται νὰ ἔγινε ὡς τώρα. Εἰδικὰ τὸ ΚΕΑΔ πρέπει νὰ ἀλλάξει ἐντελῶς πορεία ἂν θέλει νὰ συνεχίζει νὰ εἶναι τὸ κόμμα τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Παραγοντισμοί, προσωπικὰ συμφέροντα, ἐξοβελισμοὶ ἀντιθέτων, ἑνὸς ἀνδρὸς ἀρχή, πρέπει νὰ ἐκλείψουν διαπαντός. Πρέπει νὰ ἀκουστεῖ ἡ φωνὴ τῶν Βορειοηπειρωτῶν τόσο στὴν Ἑλλάδα ὅσο καὶ στὴν Ἀλβανία, νὰ σφυρηλατηθεῖ ἡ ἑνότητα ὅλων γιὰ τὸ καλό τοῦ τόπου καὶ νὰ παρουσιαστεῖ σοβαρὸ πρόγραμμα καὶ στόχοι γιὰ τὴν ἀποτροπὴ τῆς πληθυσμιακῆς συρρίκνωσης τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Τὸ ΚΕΑΔ πρέπει νὰ πάψει νὰ παλινδρομεῖ ἀνάμεσα στὸ ρόλο ἑνὸς μικροῦ ἀλβανικοῦ κόμματος, ὅπως κατάντησε καὶ τοῦ φερέφωνου τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἄλλου πόλου ἐξουσίας στὴν Ἑλλάδα. Διαφορετικὰ οἱ Βορειοηπειρῶτες ποὺ ἤδη σὲ μεγάλο βαθμὸ τοῦ γύρισαν τὴν πλάτη, θὰ τὸ τοποθετήσουν στὸ χρονοντούλαπο τῆς ἱστορίας καὶ στὴ θέση του θὰ βάλουν ἕνα καθαρὸ ἑλληνικὸ κόμμα,(ἴσως μία μετεξέλιξη τῆς ΟΜΟΝΟΙΑΣ) ποὺ θὰ ὑπερασπίζεται τὰ δίκαιά τους μὲ θάρρος καὶ παρρησία ἀπέναντι σὲ κάθε ἐπιβουλὴ . Η ΟΜΟΝΟΙΑ τώρα ἔχει μία μεγάλη εὐκαιρία νὰ ἀναδιοργανωθεῖ σὲ στέρεες καὶ δημοκρατικὲς βάσεις, ποὺ θὰ δώσουν τὴν εὐκαιρία σὲ ὅλους τους ὑγιῶς σκεπτομένους συμπατριῶτες μας νὰ πλαισιώσουν μαζικὰ καὶ δυναμικὰ τὶς τάξεις της. Γιὰ μία τέτοια ΟΜΟΝΟΙΑ, ἑνωτική, ἰσχυρὴ καὶ ἀσυμβίβαστη μὲ κάθε ἐνδοτικὴ φωνὴ εἴτε στὴν Ἑλλάδα, εἴτε στὴν Ἀλβανία, θὰ πρέπει ὅλοι οἱ Βορειοηπειρῶτες, ἀλλὰ καὶ ὅλοι ὅσοι ἀγαπᾶμε τὸν τόπο αὐτό, νὰ ἀγωνισθοῦμε μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις. Μία τέτοια ΟΜΟΝΟΙΑ ὁραματιζόταν στὴν περίφημη Διαθήκη του καὶ ὁ μακαριστὸς ἱδρυτὴς τῆς ΣΦΕΒΑ καὶ τοῦ ΠΑΣΥΒΑ, κυρὸς ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ, ὅταν παρακαλοῦσε «τοὺς ἀδελφοὺς Βορειοηπειρῶτες νὰ μείνουν στὸν τόπο τους καὶ νὰ συνεχίσουν ἑνωμένοι καὶ μονοιασμένοι τὸν Ἀγώνα τοὺς διὰ τὴν ἀνάκτησιν τῶν δικαιωμάτων τους. Ἰσχὺς ἐν τῆ ἐνώσει.» Ἡ σοφὴ παρακαταθήκη του εἴθε νὰ ἀποτελέσει ὁδηγὸ γιὰ ὅλους μας, γιὰ νὰ φρονηματισθοῦμε ἀπὸ τὸ παρελθὸν καὶ νὰ πάρουμε τὶς σωστὲς ἀποφάσεις γιὰ τὸ μέλλον, μὲ γνώμονα ὄχι τὸ ἀτομικὸ συμφέρον ἀλλὰ τὸ καλό τῆς Βορείου Ἠπείρου.
ΥΓ: Η ΣΦΕΒΑ είχε τοποθετηθεί και πριν τις εκλογές με παρέμβασή της που μπορείτε να δείτε εδώ.
Login
Αναζήτηση