Ὁ ΠΑΣΥΒΑ καί ἡ ΣΦΕΒΑ εἶχαν τήν ἰδιαίτερη χαρά καί τιμή νά συνοδεύσουν στις 1-2 Μαϊου τόν σύλλογο τῶν Φίλων τοῦ Μουσείου Μακεδονικοῦ Ἀγῶνα Θεσσαλονίκης σέ μία ἐπίσκεψη-προσκύνημα στήν περιοχή τῆς Κορυτσᾶς.Μόλις φτάσαμε στά σύνορα μᾶς περίμενε ἡ κ. Ἑρμιόνη Ἀντρέα π.πρόεδρος τῆς ΟΜΟΝΟΙΑΣ στήν περιοχή καί πρωτεργάτρια τοῦ θεσμοῦ τῶν φροντιστηρίων ἑλληνικῆς γλώσσας. Μᾶς ἔκανε μία ἀναδρομή στίς περιπέτειες καί τούς ἀγῶνες τοῦ ἑλληνισμοῦ στά 20 χρόνια πού πέρασαν ἀπό τήν πτώση τοῦ καθεστῶτος καθώς καί στήν πορεία τῶν φροντιστηρίων ἑλληνικῆς γλώσσας. Ἐπισκεφτήκαμε πρῶτα τήν ξακουστή Μοσχόπολη, ὀνομαστή γιά τόν ἑλληνικό της πολιτισμό, τά σχολεῖα, τό τυπογραφεῖο καί τούς ἐθνικούς εὐεργέτες (Σίνας κ.α.) πού προέρχονται ἀπό αὐτήν. Ἰδιαίτερη ἐντύπωση μᾶς προξένησε ἡ Μονή τοῦ Τιμίου Προδρόμου καθώς καί ὁ Ναός τοῦ Ἁγίου Νικολάου στόν ὁποῖο καί διατηροῦνται σέ σχετικά καλή κατάσταση πολλές ἀπό τίς ἐξαιρετικῆς τεχνοτροπίας ἁγιογραφίες του.
Τήν Κυριακή ἀφοῦ ἐκκλησιαστήκαμε στήν παλιά Μητρόπολη τῆς Κορυτσᾶς πού εἶχε μετατραπεῖ σέ μουσεῖο, ἐπισκεφτήκαμε τό χωριό Πολένα ὅπου μοιράσαμε δῶρα στά παιδιά τοῦ φροντιστηρίου ἑλληνικῆς γλώσσας πού ἐνισχύει ἡ ΣΦΕΒΑ.Ἀξίζει νά σημειωθεῖ πώς στό κτίσιμο τοῦ ναοῦ τοῦ χωριοῦ (1995-1997)ἀπό τή ΣΦΕΒΑ, σημαντική ἦταν καί ἡ βοήθεια τῶν φίλων τοῦ Μουσείου τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνα.Στή συνέχεια μεταβήκαμε στό ἑλληνοαλβανικό σχολεῖο ΟΜΗΡΟΣ ἔξω ἀπό τήν Κορυτσᾶ. Ἡ διευθύντριά του κ. Διαλεχτή μαζί μέ τίς ὑπόλοιπες δασκάλες παρά τό ὅτι ἦταν μή ἐργάσιμη ἡμέρα μᾶς περίμεναν, μᾶς ξενάγησαν καί μέ τά παιδιά τοῦ νηπιαγωγείου καί τῆς πέμπτης τάξης μᾶς παρουσίασαν ἕνα πρόγραμμα-ἔκπληξη γιά τίς καλοκαιρινές διακοπές.Σέ ὅλα τά παιδιά μοιράστηκαν δῶρα πού ἑτοίμασε μέ πολλή ἀγάπη τό Δ.Σ. τοῦ συλλόγου τῶν φίλων τοῦ Μουσείου τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνα. Ἡ ἐπίσκεψή μας στήν Κορυτσᾶ ἔκλεισε μέ ἕνα προσκύνημα στό λόφο πάνω ἀπό τό χωριό Μπομποστίτσα ὅπου ἀναπαύονται τά ὁστᾶ δύο ἠρώων στρατιωτῶν μας ἀπό τόν πόλεμο τοῦ 1940. Στό σημεῖο ἐκεῖνο ἡ φιλοπατρία τῶν Κορυτσαίων ἀνήγειρε μνημεῖο, ἕνα σταυρό ὕψους 5 μέτρων καί ἐκεῖ ἑορτάζει ἡ ἑλληνική κοινότητα τῆς Κορυτσᾶς τήν ἐπέτειο τοῦ 1940. Στό μνημεῖο καταθέσαμε στεφάνι καί ψάλλαμε τόν ἐθνικό μας ὕμνο.
Θά θέλαμε νά εὐχαριστήσουμε ἰδιαίτερα τό Δ.Σ. τῶν Φίλων τοῦ Μουσείου Μακεδονικοῦ Ἀγῶνα, πού μᾶς ἔδωσε τήν εὐκαιρία νά συνοδεύσουμε τήν ἐπίσκεψή τους στά χώματα τῆς Βορείου Ἠπείρου. Πιστεύουμε πώς τέτοιου εἴδους προσπάθειες στήριξης καί ἐνίσχυσης τῶν ἀδελφῶν μας ἔχουν μεγάλη ἀξία, ἀλλά παραδειγματίζουν καί ἐμᾶς δίνοντάς μας πρότυπα ἀγῶνα καί φιλοπατρίας, τόσο χρήσιμα στή δύσκολη περίοδο πού διανύουμε.