«ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ» 1944: Ἡ ἀποτυχημένη αἱματηρὴ ἀπόπειρα τῆς κομμουνιστικῆς ἀριστερᾶς γιὰ τὴν διὰ τῶν ὅπλων κατάληψη τῆς ἐξουσίας

Ὅταν τὴν 18η Ὀκτωβρίου τοῦ 1944 ἀποχωροῦσε καὶ ὁ τελευταῖος Γερμανὸς στρατιώτης ἀπὸ τὴν Ἀθήνα καὶ ἀέρας ἐλευθερίας φυσοῦσε ξανὰ στὴν πατρίδα μας, κανεὶς δὲν περίμενε ὅτι ὁ Δεκέμβριος τοῦ ἴδιου ἔτους θὰ ἔπνιγε στὸ αἷμα στὴν κυριολεξία τὴν ἑλληνικὴ πρωτεύουσα. Κανεὶς πλὴν ὅσων ἀκόνιζαν στὸ σκότος τὴν μάχαιρα ποὺ θὰ πλήγωνε βαθειὰ τὸν λαό μας ὁ ὁποῖος ἔβγαινε ρημαγμένος ἀπὸ τὴν τριπλῆ κατοχὴ (Γερμανική, Ἰταλική, Βουλγαρική)).

Τὸ Κ.Κ.Ε. μὲ τὴν προμετωπίδα τοῦ Ε.Α.Μ.- Ε.Λ.Α.Σ. καὶ μὲ τὸ κάλπικο σύνθημα τοῦ «ἀγώνα κατὰ τοῦ κατακτητῆ» κατάφερε νὰ προσεταιριστεῖ μεγάλη μερίδα τοῦ λαοῦ καὶ νὰ τὸν πάρει μὲ τὸ μέρος του. Εἶχε ὅμως ὡς στόχο καὶ κατάφερε λίγο καιρὸ πρὶν τὴν ἀποχώρηση τῶν Γερμανῶν νὰ ἐξοντώσει ἢ νὰ ἀποδυναμώσει τὶς ὑπόλοιπες μὴ κομμουνιστικὲς ἀντιστασιακὲς ὀργανώσεις, ὥστε μὲ τοῦ ποὺ θὰ ἔφευγαν οἱ Κατακτητὲς νὰ καταλάμβανε ἄνετα τὴν ἐξουσία. Ὁ Ἄρης Βελουχιώτης τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1944 μετὰ ἀπὸ μάχη στὸ Κλῆμα Δωρίδος ἐξοντώνει τὸ 5/42 Σύνταγμα Εὐζώνων τοῦ Συνταγματάρχη Δήμ. Ψαρροὺ τῆς ἀντιστασιακῆς Ε.Κ.Κ.Ἅ, ἐνῶ καπεταναῖοι τοῦ Ε.Λ.Α.Σ. ἔσφαξαν τοὺς 300 αἰχμαλώτους ἄντρες του! Παράλληλα τὸ Ε.Α.Μ στρέφει τὰ πυρά του καὶ χτυπᾶ τὸν Ε.Δ.Ε.Σ. τοῦ Στρατηγοῦ Νάπ. Ζέρβα, τὸν ὁποῖο καὶ ἀπομονώνει στὴν Ἤπειρο. Ταυτόχρονα μεραρχίες τοῦ Ε.Λ.Α.Σ. ἀρχίζουν νὰ κυκλώνουν τὴν Ἀθήνα.

Τὴν νόμιμη ἑλληνικὴ Κυβέρνηση τοῦ Γεωρ. Παπανδρέου ὑποστήριζε τότε, ἡ 3η Ὀρεινὴ Ταξιαρχία ποὺ μόλις εἶχε καταφθάσει, Δυνάμεις τῆς Χωροφυλακῆς στοῦ Μακρυγιάννη καὶ στὴ Σχολὴ Χωροφυλακῆς, Ἀστυφύλακες τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων στὰ τοπικὰ Τμήματα, ἡ μικρὴ δύναμη Ἄγγλων στρατιωτῶν καὶ ἡ ἐθνικόφρονα ἀντιστασιακὴ ὀργάνωση «Χ» τοῦ Συνταγματάρχη Γ. Γρίβα (μετέπειτα Στρατηγοῦ καὶ ἡγέτη τῆς Ε.Ο.Κ.Α.).

Ἡ ἀτμόσφαιρα ''μύριζε'' μπαρούτι. Τὴν 3η Δεκεμβρίου 1944, τὸ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ πραγματοποιεῖ μεγάλη συγκέντρωση, στὴν ὁποία βάση σχεδίου οἱ διαδηλωτὲς θὰ ἐπιτίθονταν στὶς ἀστυνομικὲς δυνάμεις μὲ ἀποτέλεσμα νὰ γίνει χρήση τῶν ὅπλων ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς Ἀστυνομίας νὰ ὑπάρξουν οἱ πρῶτοι νεκροί, τὸ ὁποῖο θὰ ἦταν τὸ ἰδανικὸ ἄλλοθι, γιὰ νὰ δοθεῖ ἡ ἐντολὴ ἐπιθέσεως τῶν κομμουνιστικῶν δυνάμεων κατὰ τοῦ ἐπίσημου Κράτους. Ἔτσι λοιπὸν ἄρχισαν τὰ αἱματοβαμμένα ''Δεκεμβριανά'' τοῦ 1944.

Ἡ Ἀθήνα καὶ οἱ ἄμαχοι κάτοικοι τῆς ἔζησαν στιγμὲς τρόμου καὶ ἀγωνίας. Γιὰ ἕνα μήνα οἱ ὀρδὲς τοῦ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ πολέμησαν λυσσαλέα γιὰ νὰ καταλάβουν τὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας καὶ νὰ συλλάβουν τὴ νόμιμη Κυβέρνηση, μὲ σκοπὸ νὰ ἐπιβάλλουν στὴ συνέχεια τὴ δικτατορία τοῦ προλεταριάτου. Τότε τὸ Σῶμα τῆς Ἑλληνικῆς Χωροφυλακῆς διακρίθηκε γιὰ τὸν ἡρωισμὸ καὶ τὴν αὐτοθυσία τοῦ καθὼς μὲ τὴ γενναία του ἀντίσταση ἔσωσε τὴν Ἀθήνα καὶ κὰτ ἐπέκταση καὶ τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὸν κόκκινο φασισμὸ ποὺ ὀνειρεύονταν νὰ ἐπιβάλλουν οἱ «καπετὰν Γιώτηδες»!

Ἡ συνολικὴ δύναμη τῆς Χωροφυλακῆς ἦταν περίπου 3000 ἄνδρες. Ἐπικὲς μάχες ἔγιναν στὴ Σχολὴ Χωροφυλακῆς στὸ Γουδί, στὸ Σύνταγμα Χωροφυλακῆς Μακρυγιάννη, στὸ Ἀρχηγεῖο τῆς Χωροφυλακῆς στὴν ὁδὸ Ἰουλιανοῦ, στὶς Φυλακὲς Ἀβέρωφ κ.ἅ. Στὶς 3 Δεκεμβρίου 1944 ἰσχυρὲς δυνάμεις τοῦ ΕΛΑΣ ἐπιτέθηκαν στὴν Ὑποδιοίκηση Χωροφυλακῆς Σκαραμαγκᾶ ἡ ὁποία ἂν καὶ προέβαλε σθεναρὴ ἀντίσταση δὲν διεσώθη. Τότε ἦταν ποὺ ἡ ἐγκληματικὴ ΟΠΛΑ ὅποιον Χωροφύλακα συλλάμβανε τὸν θανάτωνε μὲ φοβερὰ βασανιστήρια.

Γιὰ νὰ καταλάβει κανεὶς τὴ σημασία τῆς θυσίας τοῦ ἀγώνα τῶν ἐθνικῶν Δυνάμεων πρέπει νὰ τονιστεῖ ὅτι στὶς 6 Δεκεμβρίου 1944, ἡ ἐλεύθερη Ἀθήνα περιοριζόταν μεταξὺ Ὁμόνοιας-Φυλακῶν Ἀβέρωφ-Σχολῆς Χωροφυλακῆς στὴν ὁδὸ Μεσογείων -Βασιλικῶν Ἀνακτόρων-Συντάγματος Χωροφυλακῆς Μακρυγιάννη-Πλ. Μητροπόλεως-Βαρβακείου-Ὁμόνοιας. Ἐπίσης κράταγε ἀκόμη τὸ Θησεῖο λόγω τῆς ἄμυνας τῶν ἀνδρῶν τῆς «Χ». Οἱ ἄνδρες τῆς Χωροφυλακῆς παρὰ τὶς μικρὲς ἧττες τους, τοὺς τραυματίες, τοὺς νεκροὺς ποὺ εἶχαν τὶς πρῶτες μέρες τῆς κομμουνιστικῆς ἀνταρσίας δὲν κάμφθηκαν οὔτε στιγμὴ καὶ συνέχισαν τὸν ἡρωικὸ ἀγώνα τοὺς μέχρις ἐσχάτων .

Τὸ Σύνταγμα Χωροφυλακῆς Μακρυγιάννη δέχθηκε σφοδρὲς ἐπιθέσεις ἀπὸ τοὺς ΕΛΑΣίτες. Διοικητὴς τοῦ Συντάγματος ἦταν ὁ θρυλικὸς συνταγματάρχης Γεω.Σαμουήλ. Τὴν 5η Δεκεμβρίου μιλώντας στοὺς Ἀξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτες εἶπε: «Ἂν περάσουν ἀπὸ τοῦ Μακρυγιάννη πρὸς τὸ Σύνταγμα, τὸ πᾶν ἐχάθη. Ἀπὸ τὴ ἄμυνά σας ἐξαρτᾶται ἡ σωτηρία τῆς Ἑλλάδος». Ὅλοι μονομιᾶς φώναξαν: «Δὲν θὰ περάσουν». Ἀνεπανάληπτες στιγμὲς δόξης καὶ ἡρωισμοῦ. Καὶ βέβαια οἱ ὀρδὲς τοῦ ΕΛΑΣ ἔσπασαν τὰ μοῦτρα τους στοῦ Μακρυγιάννη!

Στὸ σημεῖο αὐτὸ ἀξίζει νὰ ἀναφέρουμε καὶ τὴ συμβολὴ τοῦ τότε Ἕλληνος Βασιλέως Γεωργίου Β' ποὺ μὲ μία δυναμικὴ ἐπιστολὴ τοῦ πρὸς τὸν Βρετανὸ πρωθυπουργὸ Τσώρτσιλ στὶς 12 Δεκεμβρίου 1944, ἀπαντοῦσε στὴν ἀπὸ τὶς 10 τοῦ Δεκέμβρη προηγούμενη ἐπιστολή του, ποὺ δήλωνε ὁ Τσώρτσιλ τὴν πικρία του ποὺ σκοτώνονταν Ἄγγλοι στρατιῶτες στὴν Ἀθήνα, ἐνῶ ἄφηνε ὑπαινιγμὸ γιὰ ἀποχώρηση τοῦ ἀγγλικοῦ στρατοῦ. Ἔγραφε ὁ Γεώργιος Β': «Ἐὰν σήμερον φονεύονται καὶ Ἄγγλοι διὰ τὴν ἐλευθερίαν τῆς Ἑλλάδος, ἐφονεύθησαν ἀπείρως περισσότεροι Ἕλληνες τὸ 1940-41, ὅταν ἡ Ἑλλὰς ἐτάχθη ἄνευ ὑπολογισμῶν καὶ συζητήσεων παρὰ τὸ πλευρὸν τῆς Μεγάλης Βρετανίας». Τὰ περήφανα λόγια του Ἕλληνα ἐστεμμένου συγκίνησαν καὶ μετέβαλαν τὶς προθέσεις τοῦ Βρετανοῦ πρωθυπουργοῦ, ἐνῶ ἔστειλε ἐπιπλέον καὶ ἄλλες βρετανικὲς δυνάμεις στὸ πλευρὸ τῆς νόμιμης ἑλληνικῆς κυβέρνησης.

Τὸ τίμημα τοῦ αἵματος τῆς κομμουνιστικῆς ἀνταρσίας ἦταν μεγάλο. Ἑκατοντάδες Χωροφύλακες καὶ Ἀστυφύλακες ἔπεσαν μαχόμενοι ὑπὲρ πατρίδος.

Παράλληλα οἱ ἄντρες τῆς ΟΠΛΑ δολοφόνησαν στὰ «Δεκμβριανά» 274 ἱερεῖς, 239 δάσκαλους, 123 ἰατρούς, 295 ἐπιστήμονες, 248 συνδικαλιστές. Χιλιάδες ἀπήχθησαν καὶ βρῆκαν μαρτυρικὸ θάνατο στὰ Κρώρα καὶ στὴν Οὖλεν.

Κλείνοντας ἀξίζει νὰ ἀναφέρουμε ὅτι ἡ ἐπέτειος τῆς μάχης τῶν Ἀθηνῶν ἀποτελοῦσε ἐθνικὴ ἑορτὴ ὡς τὸ 1982 καὶ ἡ Πολιτεία ἦταν παροῦσα καὶ τιμοῦσε ὅπως ἅρμοζε τοὺς πεσόντες χωροφύλακες ποὺ θυσιάστηκαν γιὰ τὴν ἐλευθερία καὶ τὴν ἐδαφική μας ἀκεραιότητα. Ἡ ἄμυνα τοῦ Μακρυγιάννη ἔσωσε τὸν τόπο καὶ ἀξίζει τὸν σεβασμὸ ὅλων τῶν καλῶν Ἑλλήνων. Εἴθε ἡ μνήμη τῶν ἡρωικῶν πεσόντων νὰ μείνει αἰώνια καὶ τὸ παράδειγμά τους φωτεινό.

ΑΡΤΕΜΙΟΣ