Χριστούγεννα 2006 - Εγκύκλιος

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ,  ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ  &  ΚΟΝΙΤΣΗΣ

Νύκτα Χριστουγέννων 2006

                                                                                                                                Εν τω Ιερώ Επισκοπείω

Αριθ.  Πρωτ. 132 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  111η

             ΘΕΜΑ: «Δόξα εν υψίστοις ..., τω σήμερον εν σπηλαίω τεχθέντι»

             Αγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

            Γλυκόλαλες ηχούν, για μια ακόμη φορά, οι Χριστουγεννιάτικες καμπάνες. Και γίνεται ο ήχος τους ελπίδα για έναν κόσμο ειρήνης, αγάπης, καλωσύνης και ανθρωπιάς. Βέβαια, μέσα σ’ όλη την παγκόσμια αναστάτωση, με τους κατά τόπους πολέμους, τα εγκλήματα, την πείνα, τις λοιμώδες ασθένειες, την φτώχεια, τα μίση, τον προκλητικό - στα χέρια των ολίγων - πλούτο, τα ατελείωτα καραβάνια των  λαθρομεταναστών και την κάθε μορφής δυστυχία, το μήνυμα που φέρνουν οι γιορταστικές καμπάνες, ότι «Χριστός γεννάται», φέρνοντας στον κόσμο την ειρήνη και την χαρά που λαχταρά, ακούγεται σαν ένας λόγος παράξενος και απραγματοποίητος. Ο αντίλογος, άλλωστε, είναι έτοιμος : - Έχουν περάσει περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια από τότε που γεννήθηκε ο Χριστός. Κι’ όμως, ούτε ειρήνη, ούτε χαρά έχει νοιώσει ο άνθρωπος. Αντίθετα, στην ψυχή του κυριαρχεί το άγχος για το σήμερα και η αγωνία για το αύριο. Μήπως, λοιπόν, όλα όσα η Εκκλησία διακηρύσσει σχετικά με την Γέννηση του Χριστού είναι ουτοπία και ένα ωραίο μεν, αλλά άπιαστο και απραγματοποίητο όνειρο ; ...

-Β-

             Αυτός ο αντίλογος προέρχεται από ανθρώπους που κρίνουν τα πράγματα βιαστικά και επιπόλαια. Γιατί αν ανοίξουμε την Αγία Γραφή και ρίξουμε μια ερευνητική ματιά στο πλήθος των προφητειών, που αναφέρονται στον ερχομό του Μεσσία στον κόσμο μας, θα διαπιστώσουμε αβίαστα, ότι όσα είπαν οι θεοφώτιστοι Προφήτες, όλα έχουν εκπληρωθή. Έτσι, ο προφήτης Μιχαίας προφητεύει ότι ο Χριστός θα γεννηθή στην Βηθλεέμ : «Και συ Βηθλεέμ, γη Ιούδα, ουδαμώς ελαχίστη ει εν τοις ηγεμόσιν Ιούδα · εκ σου γαρ εξελεύσεται ηγούμενος, όστις ποιμανεί τον λαόν μου τον Ισραήλ» (Μιχ. Ε 1, Ματθ. β  6, Ιωάν. ζ 42). Ο προφητάναξ Δαβίδ και ο προφήτης Ησαΐας προλέγουν την προσκύνηση των Μάγων : «Βασιλείς Θαρσίς και νήσοι δώρα προσοίσουσι, βασιλείς Αράβων και Σαβά δώρα προσάξουσι. Και προσκυνήσουσιν αυτώ πάντες οι βασιλείς της γης. Και δοθήσεται αυτώ εκ του χρυσίου της Αραβίας» (Ψαλμ.οα ). «Πάντες εκ Σαβά ήξουσι φέροντες χρυσίον, και λίβανον οίσουσι και λίθον τίμιον και το σωτήριον Κυρίου ευαγγελιούνται» (Ησ. ξ 6).

            Ακόμη, και η σφαγή των νηπίων της Βηθλεέμ από τον θηριώδη βασιλέα Ηρώδη έχει προφητευθή από τον προφήτη Ιερεμία : «Φωνή εν Ραμά ηκούσθη, θρήνος και κλαυθμός και οδυρμός πολύς · Ραχήλ κλαίουσα τα τέκνα αυτής και ουκ ήθελε παρακληθήναι ότι ουκ εισίν» (Ιερ. λη  15, Ματθ. β  17-18). Τέλος, έχει προφητευθή επακριβώς και η επιστροφή του Ιησού από την Αίγυπτο, όπου είχε καταφύγει για να προστατευθή από την φονική μανία του Ηρώδη : «Εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου» (Ωσηέ ια  1, Ματθ. β  15).

-Γ-

             Όταν, λοιπόν, νηφάλια μελετούμε την Αγία Γραφή, διαπιστώνουμε, ότι όσα είχαν πη οι προφήτες σχετικά με την Γέννηση του Χριστού, όλα επαληθεύθηκαν. Έτσι, για μια ακόμη φορά, ο λόγος του Θεού αποδεικνύεται αψευδής και αληθινός. Και, φυσικά, δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού ο λόγος αυτός είναι θεόπνευστος, όπως βεβαιώνει, εκτός των άλλων, και ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Πέτρος : «ου γαρ θελήματι ανθρώπου ηνέχθη ποτέ προφητεία, αλλ’ υπό Πνεύματος Αγίου φερόμενοι ελάλησαν άγιοι Θεού άνθρωποι» (Β  Πέτρου α 21).

             Είναι, λοιπόν, φανερό, ότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ήλθε στον κόσμο να φέρη την ειρήνη, την χαρά, την αγάπη, την δικαιοσύνη, την συμφιλίωση του ανθρώπου με τον Θεό, όπως μας πληροφορούν και πάμπολλες άλλες προφητείες, εγκατεσπαρμένες στις σελίδες της Παλαιάς Διαθήκης. Επομένως δεν πρέπει ούτε να αμφιβάλουμε, ούτε να ολιγοπιστούμε, βλέποντας γύρω μας το κακό και την αποστασία να φαίνωνται πως θριαμβεύουν. Γιατί, ναι μεν ο Κύριος μας έφερε με την Γέννησή Του τα ουράνια δώρα Του. Χρειάζεται, όμως, να του ανοίξουμε και μεις την πόρτα της καρδιάς μας για να τα λάβουμε, όπως πολύ παραστατικά το λέει ο ίδιος στο θεόνευστο βιβλίο της «Αποκαλύψεως»: «Ιδού έστηκα επί την θύραν και κρούω · εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν, και εισελεύσομαι προς αυτόν και δειπνήσω μετ’ αυτού και αυτός μετ’ εμού» (Αποκ. γ  20). Στέκεται ο Ιησούς μπροστά στην πόρτα της καρδιάς μας. Χτυπάει και περιμένει να του ανοίξουμε. Κι’ αν μεν ανταποκριθούμε στην πρόσκλησή Του, χαρά σε μας. Αν, ο μη γένοιτο, όμως, κωφεύσουμε, τότε Εκείνος, σεβόμενος την ελευθερία μας, δεν επιμένει, αλλά φεύγει. Κι’ ο μεν Κύριος δεν χάνει τίποτε από την τυχόν άρνησή μας. Εμείς, όμως; Συγκλονίζομαι μελετώντας τον θεόπνευστο λόγο του ιερού Ψαλμωδού, που βεβαιώνει : «ότι ιδού οι μακρύνοντες εαυτούς από σου απολούνται» (Ψαλμ. οβ  27). Όσοι ξεκόβουν από τον Θεό και είτε ζουν κοσμικά, είτε τον αρνούνται και τον πολεμούν, χάνονται ...

             Αν. λοιπόν, οι άνθρωποι πολεμούν τον Άρχοντα της Ειρήνης, αν περιφρονούν το έλεος και την ευσπλαγχνία Του, τότε είναι φυσικό να επιβεβαιώνεται ο λόγος του Θεού : «Σύντριμμα και ταλαιπωρία εν ταις οδοίς αυτών, και οδόν ειρήνης ουκ έγνωσαν. Ουκ έστι φόβος Θεού απέναντι των οφθαλμών αυτών» (Ρωμ. γ  16-18). Ο,τι έχει γραφή στις ιερές σελίδες της Βίβλου οπωσδήποτε θα πραγματοποιηθή, όταν ο Θεός θα το κρίνη.

-Δ-

             Ας μη ταραζώμαστε, λοιπόν, και ας μη ολιγοπιστούμε. Το έργο του Χριστού, αθόρυβα αλλά συστηματικά, προχωρεί και πραγματοποιεί τις πιο δύσκολες κατακτήσεις : τις κατακτήσεις των ανθρωπίνων καρδιών. Ο ίδιος ο Κύριος παρωμοίασε την διδασκαλία και την Εκκλησία Του με «ζύμην, ην λαβούσα γυνή έκρυψεν εις αλεύρου σάτα τρία, έως ου εζυμώθη όλον» (Λουκά ιγ 21). Όπως το προζύμι ζυμώνει την ποσότητα του αλεύρου, χωρίς να συμβαίνη κάτι το θεαματικό, έτσι και το έργο του Χριστού προχωρεί και κερδίζει τους καλοπροαίρετους ανθρώπους. Γιατί ο Χριστός «εξήλθε νικών και ίνα νικήση» (Αποκ. στ 2).

             Το βλέπει κανείς αυτό σ’ ολόκληρη την υπερδισχιλιόχρονη πορεία του Χριστιανισμού. Το βλέπει και στις ημέρες μας . Ένα παράδειγμα, από τα πολλά, είναι και η αναγέννηση της Εκκλησίας στην Αλβανία. Μόλις πριν από ένα μήνα εξελέγη ο Ελληνικής καταγωγής Μητροπολίτης Αργυροκάστρου Δημήτριος, καθώς και δύο Επίσκοποι Απολλωνίας και Κρούγιας. Έτσι η Εκκλησία της γείτονος, σιγά - σιγά, αναγεννάται από τα ερείπια και τον χαλασμό, που είχε δημιουργήσει το άθεο και απάνθρωπο κομμουνιστικό καθεστώς. Έγινε και εδώ ότι έχει γραφή στον λόγο του Θεού. Και έτσι θα γίνεται παντού και πάντα : Ο Χριστός νικά και θριαμβεύει.

-Ε-

             Χριστούγεννα, λοιπόν, αγαπητοί μου Χριστιανοί. Η γιορτή της χαράς και της ελπίδας για ένα όμορφο σήμερα και για ένα ευλογημένο αύριο. «Χριστός γεννάται, δοξάσατε !  Χριστός εξ ουρανών απαντήσατε ! Χριστός επί γης, υψώθητε ! », ψάλλει πανηγυρικά η Αγία μας Εκκλησία. Με καθαρές καρδιές, με την εξομολόγηση και την άδεια, βέβαια, του Πνευματικού, ας πλησιάσουμε το Άγιο Ποτήριο για να δεχθούμε τον Κοσμοπόθητο Χριστό στις καρδιές μας, όπου σαν σε άλλες φάτνες θα ανακλιθή. Έτσι, με τον Ειρηνοποιό Κύριό μας θα νοιώσουμε όντως την μαγεία των Χριστουγέννων. Κι’ όχι μόνο σήμερα. Αλλά και πάντοτε. Ας προσευχώμαστε θερμά να χαρίζη Εκείνος την ειρήνη Του, την υπερέχουσαν «πάντα νουν» (Φιλιπ. δ  7), στα άτομα, στην οικογένεια, στην κοινωνία, στο Έθνος μας και σ’ ολόκληρο τον κόσμο.

             Χρόνια πολλά σε όλους, λουσμένα από το ιλαρό φως της Φάτνης. Και μαζί με τα ακατάπαυστα «αλληλούϊα» των Αγγέλων, ας ενώσουμε και μεις τον ύμνο μας «ως φωνήν υδάτων πολλών και ως φωνήν βροντών ισχυρών, λεγόντων · αλληλούϊα ·  ότι εβασίλευσε Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ» (Αποκ. ιθ  6).    

Διάπυρος προς Χριστόν ευχέτης

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

†  Ο Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης