Πάσχα 2004

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ






ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 87η
    ΘΕΜΑ: «Και εγενόμην νεκρός, και ιδού ζων ειμι εις τους αιώνας των αιώνων».
    Αγαπητοί μου Χριστιανοί,
    ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ! -A-
    Μετά την αγωνία και τον πόνο της Μεγάλης Παρασκευής, οι καρδιές μας γεμίζουν σήμερα από αγαλλίαση και χαρά. Ο Χριστός με την σταυρική Του θυσία «επάτησε» - ενίκησε τον θάνατο και άνοιξε στους ανθρώπους την κλειστή μέχρι τότε θύρα του Παραδείσου.
    Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, στο προφητικό θεόπνευστο βιβλίο της «Αποκαλύψεως» περιγράφει, στο πρώτο κεφάλαιο, το πως είδε τον Ιησού Χριστό μέσα στην ολόλαμπρη δόξα του Ουρανού. Επειδή δε ταράχτηκε από εκείνο το υπερκόσμιο θέαμα, ο Κύριος τον καθησυχάζει με τούτα τα λόγια: «Μη φοβού · εγώ ειμι ο πρώτος και ο έσχατος και ο ζων , και εγενόμην νεκρός, και ιδού ζων ειμι εις τους αιώνας των αιώνων, και έχω τας κλεις του θανάτου και του άδου» (Αποκ. α΄ 17-18). Δηλαδή, σταυρώθηκα για την σωτηρία σας. Τώρα, όμως, ο θάνατος δεν έχει καμμία εξουσία επάνω μου. Διότι ζω και θα ζω αιωνίως. Και εγώ εξουσιάζω πλέον τον θάνατο, αφού έχω τα κλειδιά του θανάτου και του Άδη.
    Πράγματι, αδελφοί ! Παρ’ όλον ότι οι εχθροί του Χριστού εχάρηκαν με την σταύρωσή Του, Εκείνος «συνέτριψε μοχλούς αιωνίους … και τριήμερος, ως εκ κήτους Ιωνάς, εξανέστη του τάφου». Χριστός Ανέστη ! Το βεβαιώνουν οι Άγγελοι, οι Μυροφόρες γυναίκες, οι άγιοι Απόστολοι. Το διακηρύσσει αταλάντευτα, είκοσι αιώνες τώρα, η Εκκλησία. Και ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος θα γράψη θριαμβευτικά : «Χριστός εγερθείς εκ νεκρών ουκέτι αποθνήσκει, θάνατος αυτού ουκέτι κυριεύει» (Ρωμ. στ΄ 9). Ο θάνατος, που είναι ο πικρός καρπός της αποστασίας και της αμαρτίας, δέχτηκε καίριο πλήγμα με την Ανάσταση του Θεανθρώπου, ο Οποίος μεταδίδει πλέον στους ανθρώπους ζωή από την δική Του ζωή, μεταδίδει χαρά και ειρήνη και πνευματική αγαλλίαση. Έτσι, ο πιστός οπαδός του Αναστάντος Κυρίου, ο αληθινός και συνειδητός χριστιανός, αντιμετωπίζει με θάρρος και καρτερία τον θάνατο. Δεν τρέμει και δεν φοβάται. Έχει την ελπίδα και την προσδοκία του στον Αναστάντα. Και μαζί με τον υμνογράφο του θαυμασίου Κανόνος του Πάσχα ψάλλει και αυτός, γεμάτος ελπίδα και χαρά : «Σαρκί υπνώσας ως θνητός, ο Βασιλεύς και Κύριος, τριήμερος εξανέστης, Αδάμ εγείρας εκ φθοράς, και καταργήσας θάνατον· Πάσχα της αφθαρσίας, του κόσμου σωτήριον».
    -Β-
    ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !
    Η Ανάσταση του Κυρίου μας δίνει, ακόμη, και μίαν άλλη βεβαιότητα : Ότι όσο κι’ αν φαίνεται να νικά και να θριαμβεύη το κακό και η αδικία, στο τέλος θα υπερισχύση το δίκαιο και η αρετή. Οι χριστιανοί μοιάζουν μερικές φορές σαν πλάσματα αδύναμα, που περιφρονούνται από τους άλλους. Κάποτε, ίσως, συκοφαντούνται και αδικούνται. Όμως, ας μη φοβούμεθα και ας μη δειλιάζουμε. Γιατί, αν πραγματικά ανήκουμε στην παράταξη του Νικητού Κυρίου μας, είναι βέβαιο ότι στο τέλος μας περιμένει – με την δύναμη και την χάρη Εκείνου - η νίκη και ο θρίαμβος, όπως ο Ίδιος το έχει κατηγορηματικά βεβαιώσει : «Ει εμέ εδίωξαν, και υμάς διώξουσιν» (Ιωάν. ιε΄ 20). «Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε · αλλά θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμον» (Ιωάν. ιστ΄ 33). -Γ-
    ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !
    Λοιπόν, «προσέλθωμεν λαμπαδηφόροι, τω προϊόντι Χριστώ εκ του μνήματος, ως νυμφίω και συνεορτάσωμεν, ταις φιλεόρτοις τάξεσι, Πάσχα Θεού το σωτήριον». Στρέφουμε τον νου και την καρδιά μας και προς τους αδελφούς της Κύπρου και της Βορείου Ηπείρου, που συνεχίζουν να σηκώνουν τον βαρύ σταυρό της αδιαφορίας, της δικής μας, αλλά και της διεθνούς κοινότητος. Πολλά ακούονται και λέγονται και γράφονται. Και κανείς δεν γνωρίζει τι βυσσοδομούν παρασκηνιακώς οι εχθροί και οι άσπονδοι «φίλοι» μας. Οι «μεγάλοι» της γης φαίνεται να νοιάζωνται περισσότερο για τα πετρέλαια, για τα μεταλλαγμένα προϊόντα, για την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, για την πάταξη της τρομοκρατίας μέσω πολέμων οδυνηρών εναντίον διαφόρων κρατών, για την επιβολή μιας «νέας τάξης πραγμάτων» στην παγκόσμια σκηνή. Το δε και παράδοξον είναι η περιφρόνηση του δικαίου και ο εναγκαλισμός της αδικίας. Η Κύπρος και η Βόρειος Ήπειρος, δυό πανάρχαια κομμάτια του Ελληνισμού, ζουν, αιώνες τώρα, αυτή την κραυγαλέα αδικία εκ μέρους των «μεγάλων» και των «ισχυρών» της γης. Η Κύπρος, με το 40% περίπου του εδάφους της να το βεβηλώνη ο «Αττίλας». Η Βόρειος Ήπειρος να ζη μέσα σε κλίμα ανασφάλειας και αβεβαιότητας, όπως φάνηκε και από τις πρόσφατες εκλογές στην Χειμάρρα. Είναι φυσικό να δοκιμάζουν οι εμπερίστατοι αδελφοί μας πικρία και απογοήτευση. Όχι μόνο από την αλαζονική συμπεριφορά των ξένων, που επί τέλους, νοιάζονται μόνο για τα συμφέροντά τους, αλλά και από την έλλειψη επαρκούς πολιτικής βουλήσεως και σθεναρής αντιμετωπίσεως των αντιξόων περιστάσεων από το εθνικό κέντρο.
    Όμως, ας μην απογοητεύωνται. Η Ανάσταση του Κυρίου εγγυάται και την δική τους εθνική Ανάσταση, αφού ο Χριστός ζη «εις τους αιώνας των αιώνων» και έχει «τας κλεις του θανάτου και του άδου».
    Αδελφοί Κύπριοι και Βορειοηπειρώτες, αδελφοί Συνέλληνες όπου γης, «Πάσχα ιερόν ημίν σήμερον αναδέδεικται. Πάσχα καινόν, άγιον· Πάσχα μυστικόν· Πάσχα πανσεβάσμιον· Πάσχα Χριστός ο λυτρωτής· Πάσχα άμωμον· Πάσχα μέγα· Πάσχα των πιστών· Πάσχα το πύλας υμίν του παραδείσου ανοίξαν· Πάσχα, πάντας αγιάζον πιστούς».