ΜΕΓΑ ΔΕΡΕΙΟ - Μία γωνια Ελληνική κοντά στα σύνορα

ΜΕΓΑ ΔΕΡΕΙΟ - Μία γωνι? ?λληνικ? κοντ? στ? σύνορα. Μία ?π? τ?ς πολλ?ς – δυστυχ?ς – ξεχασμένες γωνι?ς τ?ς ?λλάδας. Ξεχασμένες ?π? το?ς ?λληνες πο? ?πιθυμο?ν ν? περνο?ν τ?ς μέρες τους μ? κέντρο ?ναφορ?ς τ? το? ?αυτο? τους, κα? ν? κλείνουν τ? μάτια στ?ς ?θνικές μας πληγές. Ο? σύγχρονοι ?λληνες, ο? διαποτισμένοι μ? τ?ν φιλοσοφία το? βιώνειν ?κυμάντως, ?ναλώνονται στ? ν? κρατηθο?ν μακρι? ?π? ?κούσματα πο? θ? διαταράξουν μία ζω? βολεμένης καθημεριν?ς τριβ?ς.

?λλ? ?χι ?λοι.  Ε?τυχ?ς. ?πάρχουν ο? λίγοι, ο? ρομαντικοί, ο? ?σήμαντες μειοψηφίες, πο? σ? κάθε ?ναιμικ? «γιατί ?γώ;» ?ντιτάσσουν μ? ζέση : «γιατί ?χι ?γώ;». Πο? κάνουν τ? σταυρό τους κι ?ρμ?νε μπροστ? μ? τ? δύναμη το? Θεο?. Ο? ?ξαιρέσεις, πο? μπορο?ν κα? φτιάχνουν νέους κανόνες.

?πέναντι στ? «γιατί ?γώ;» τ?ς συντριπτικ?ς πλειοψηφίας ?κπαιδευτικ?ν πο? χρησιμοποιο?ν κάθε μέσο γι? ν? πετύχουν τ?ν πι? βολικ? τοποθέτηση, ? Χαρ? Νικοπούλου ?ντιτάσσει τ? δικό της «γιατί ?χι ?γώ;» κα? ξεκιν? μ? τ?ν ?λλάδα στ?ν ψυχή, ν? γίνει μόνιμος κάτοικος στ? Μέγα Δέρειο, ?να ξεχασμένο πομακοχώρι, δίπλα στ? σύνορά της Βορειοανατολικ?ς ?λλάδας. Π?γε γι? ν? το? φέρει πίσω τ?ν ?λλάδα.

Γενναία ?πόφαση.  Βλέπεις, ? θέση τ?ς μάνας ε?χε μείνει κεν? γι? πολ? καιρό, ε?χε ?δη βρεθε? ?θελοντ?ς γι? ν? τ?ν καταλάβει - τ? τουρκικ? προξενε?ο Κομοτηνής. Γιατί ν? μ?ν θεωρε? τ?ν περιοχ? κτ?μα του; Γιατί ?χι, ?φο? τ? ?λληνικ? ?πουργε?ο παιδείας μ? τ? σειρ? το? θεωρε? π?ς δ?ν ε?ναι ?παραίτητο ? δάσκαλος στ?ς μειονοτικ?ς –κα? ?χι μόνο- περιοχ?ς ν? ?σχολε?ται μ? τ?ν ?νίσχυση τ?ς ?θνικ?ς συνείδησης! Τί σημασία ?χει πο? ? συγκεκριμένη μειονότητα ε?ναι θρησκευτικ? κα? ?χι ?θνική; Πρωτοβουλίες σ?ν α?τ?ς τ?ς Χαρ?ς Νικοπούλου σ? χαρακτηρίζουν ?ς «ε?σβολέα» στ?ν τόπο σου. Σ? καλο?ν ν? ?ξηγήσεις τ? ?νεξήγητα. Ν? ?πολογηθε?ς γιατί κάνεις τ? καθ?κον σου, γιατί σέβεσαι τ?ν δουλειά σου, γιατί ?γαπ?ς τ?ν πατρίδα σου. Γιατί τόλμησες ν? νοιάζεσαι γι? ?,τι ο? ?λλοι ε?χαν ξεχάσει.

Σ? πε?σμα το? τουρκικο? προξενείου, πο? ?νενόχλητο ?ς τώρα ξεριζώνει ?,τι ?λληνικ? ?π’ τ? χωρι? κα? τ?ς ψυχ?ς τ?ν ?νθρώπων, ? ?πέτειος τ?ς 28ης ?κτωβρίου γιορτάστηκε κα? φέτος στ? Μέγα Δέρειο. Μ? τ?ν α?θόρμητη συμμετοχ? τ?ν παιδι?ν κα? τ?ν κατοίκων, πο? ?χουν δικαίωμα κα? ?ποχρέωση ν? θυμο?νται κα? ν? τιμο?ν τ? φρόνημα τ?ν προγόνων μας κα? τ?ν θυσία τους. Σ? πε?σμα τ?ν δ?θεν τ?ς ?λληνικ?ς ?πικράτειας, τ? Μέγα Δέρειο –κι ?ν ?χει ?λλο θρήσκευμα- θέλει ν? θυμ?ται π?ς τ? ?πος το? 1940 ?ταν κα? δικό του κομμάτι ?στορίας, π?ς πλήρωσε κι α?τ? φόρο α?ματος γι? τ?ν κοιν? λευτεριά μας  κα? ν? τιμ? το?ς ?ρωες πο? ε?ναι κα? δικοί του.

Σίγουρα ? Χαρ? ?νήκει στ?ν πάστα τ?ν ρομαντικ?ν κα? τ?ν γενναίων. Στ? μειοψηφία α?τ? τ?ν ?νειροπόλων της μέρας, πο? ?πως λέει ? Τόμας ?ντουαρντ Λ?ρενς –πι? γνωστ?ς ?ς Λ?ρενς τ?ς ?ραβίας- ε?ναι ?πικίνδυνοι, γιατί ?νειρεύονται μ? τ? μάτια ?νοιχτά, ?στε μπορο?ν ν? κάνουν τ? ?νειρό τους ?φικτό.

Στ?ν προσπάθεια α?τ? δ?ν ε?ναι μόνη. Ο? «?πικίνδυνοι ?νειροπόλοι της μέρας» ε?ναι μαζί της. Λίγοι ?ριθμητικά, πού, ?στόσο, μπορο?ν ν? ?μπνέουν κα? ν? ?δηγο?ν. Τ?ν ?στορία δ?ν τ?ν γράφουν ο? ?ριθμοί, ?λλ? τ? πρόσωπα.

? Χαρ? Νικοπούλου ?ναρωτιέται: «?ν ?ρχόταν σήμερα μπροστ? μας ? Μέγας ?λέξανδρος ? ? Κολοκοτρώνης κα? το?ς λέγαμε ν? διαλέξουν ?π’ τ? κομμάτια τ?ς ?λληνικ?ς γ?ς ποι? ν? κρατήσουμε, νομίζετε ?τι θ? μπαίνανε σ’ α?τ? τ? λογική;» Πόσο μ?ς θύμισε τ?ν ?κλόνητη θέση το? Σεβαστιανο?, ?ταν διακήρυττε: «?ς θυμο?νται ο? πολιτικοί της ?λλάδας, ?τι ? ?θνική μας γ?, ?λεύθερη ? ?λύτρωτη, δ?ν ε?ναι τσιφλίκι τους, ο?τε περιουσία το? πατέρα τους γι? ν? τ?ν διαπραγματεύονται ? ν? τ?ν χαρίζουνε. ? Πατρίδα ε?ναι κα? μένει ?διαπραγμάτευτη.»

Ο? σύγχρονοι ?λληνες ?πιλέγουν ν? ξεχνο?ν. Ν? ξεχνο?ν τ?ν πίστη τους, τ?ν πατρίδα τους, τ?ν ?στορία τους. Ν? ξεχνο?ν, π?ς ?τι ξεχν?με ?με?ς, τ? θυμο?νται ο? ?λλοι, τ? θεριά. Κι ?πιστρέφουν ?πειλητικά, ?φο? ?χουν ?π? καιρ? περιμαζέψει τ? ξεχασμένα μας. Βόρειος ?πειρος, Μακεδονικό, Κύπρος, Θράκη, Α?γα?ο. Θυμηθε?τε ?δέλφια : ? ?λλάδα α?μορραγε?, ?σο ?με?ς ξεχν?με.