Ανακρίβειες και μεγαλοφαντασίες

ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ

            Δυο γεγονότα που συνέβησαν την ίδια μέρα στα Τίρανα και Αθήνα, έδωσαν αφορμή για ένα νέο κύκλο συκοφαντιών, ύβρεων και μέχρι εχθροπραξιών.

            Χαιρετίζομε την στάση του αλβανικού Κοινοβουλίου (με απουσία την αντιπολίτευση) για την επικύρωση της συμφωνίας της 19^ης Νοεμβρίου 2008, για την εύρεση και ενταφίαση των οστών των Ελλήνων Αγωνιστών, που έδωσαν τη ζωή τους στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο, σε δυο νομιμοποιημένα νεκροταφεία (από τέσσερα που ζήτησε η ελληνική πολιτεία), όπως κριτικάρομε  και τη στάση μεμονωμένων στοιχείων από τις δύο πλευρές, που σε αυτές τις ευλογημένες μέρες της Εθνικής Εορτής της Ελλάδος, της Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, των παθών και την Ανάσταση του Θεανθρώπου μας, προσπαθούν να αμαυρώσουν τα πάντα και να ρίξουν λάδι στη φωτιά.

            Το να αγωνιστείς και να θυσιάσεις τη ζωή σου στο βωμό της λευτεριάς της ανθρωπότητας, είναι το πιο ιερό και ευλαβικό πράγμα, που το σέβονται και αξιολογούν όλοι οι λαοί του κόσμου. Μάλλον είναι και η εκτίμηση για τον ίδιο το νεκρό, ανεξαρτήτως σε ποια παράταξη ανήκει και τι σκοπούς είχε αυτός. Αποδώ βγήκε και η ανακωχή στους πολέμους για την ενταφίαση τους.

            Όλοι μας γνωρίζουμε, όπως κι η ίδια η ιστορία, πως οι Έλληνες φαντάροι, αν και απροετοίμαστοι γι’ αυτό τον αιφνιδιαστικό πόλεμο, που κήρυξε η Ιταλία της Ελλάδος, αλλά έχοντας μέσα τους την αγάπη για τη λευτεριά και την πατρίδα και τα ιερά διδάγματα των προγόνων τους πως «καλύτερα μια ώρα ελεύθερης ζωής, παρά σαράντα χρόνων σκλαβιάς και φυλακής», όχι μόνο τσάκισαν την φασιστική λαίλαπα, αλλά και την έβαλαν μπροστά μέχρι τα βάθη της Ηπείρου, θέλοντας έτσι να συμβάλουν για την απελευθέρωση και άλλων λαών και την αποδυνάμωση του ναζιστικού άξονα. Αυτοί οι ήρωες, θέλουν τα τιμηθούν όπως τους αρμόζει. Και ένας τάφος, όπου θα τοποθετηθούν τα οστά τους και θα βαλθεί απάνω το όνομα τους, δεν είναι κάτι προνομιούχο.

            Πέρασαν πολλές δεκαετίες επαφών και συνομιλιών, μεταξύ των δυο γειτονικών κρατών  για να μπορέσουν να καταλήξουν, αν όχι στην ολοκληρωτική συμφωνία, αλλά στην ανέγερση δύο κοιμητηρίων. Κι αυτό κάτι λέει. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

            Δεν μπορείς, όμως, μετά την συμφωνία, να μην νοιώθεις αηδία, όταν οι εθνικιστές βουλευτές Ιντρίζι και Ταχίρι του τσάμικου κόμματος όχι μόνο αντιτίθενται κατά της συμφωνίας αυτής, αλλά χαρακτηρίζουν τους Έλληνες αγωνιστές ως κατακτητές του αλβανικού εδάφους και ως απελευθερωτές της Βορείου Ηπείρου. «Αυτοί κατέστρεψαν πάρα πολλά μνημεία μουσουλμανικής θρησκείας, ακόμη και ορθόδοξα. Προτίμησαν να  κρατήσουν στρατό στην Αλβανία για να νομιμοποιήσουν  την κατάληψη της Αλβανίας, παρά να τον έστελναν στην διαφύλαξη  των εδαφών τους από τους Γερμανούς», λέει σε άρθρο του ο Ιντρίζι.

Καθετί έχει και κάποιο όριο. Και οι διαστρεβλώσεις έχουν το όριο  τους. Όταν όμως τις υπερβαίνεις αυτές γίνεσαι γελοίος. Φανταστείτε   μέχρι που φθάνει το θράσος του βουλευτή Ιντρίζι όταν λέει :. «Οι οικογένειες να πάρουν τα οστά των δικών τους και να χα κηδεύσουν   στην Ελλάδα, γιατί αυτοί ήρθαν στην Αλβανία ως κατακτητές και η ανέγερση κοιμητηρίων εδώ στην Αλβανία δεν αρμόζει στην πράξη τους». Ο Ιντρίζι φθάνει ακόμα στα άκρα συγκρίνοντας τους αγωνιστές Έλληνες που έδωσαν τη ζωή τους στο βωμό της ελευθερίας για την απελευθέρωση των λαών, με τους τσάμηδες που έδιωξε ο Ζέρβας και που έχουν χαρακτηριστεί ως δολοφόνοι και συνεργάτες των Γερμανών.

Ενώ τα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα χαιρέτησαν την επικύρωση και συνάμα ήταν από τα πρώτα που έβγαλαν στο φως και κριτίκαραν την στάση απομονωμένων ρατσιστικών στοιχείων την ημέρα της παρέλασης, το αντίθετο συνέβη με τα αλβανικά μέσα ενημέρωσης που όχι μόνον διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα, αλλά με την ακατάπαυτη μολυσμένη ενημέρωση, τις συνεντεύξεις ακραίων εθνικιστικών στοιχείων, τύπου Γκόντου, Τζούφι κι άλλων, μόνο λάδι ρίχνουν στη φωτιά. Ο Τζούφι την μετρημένη δήλωση του Υπουργού Εξωτερικών της Αλβανίας, Ι Μέτα: «είμαστε κατά των εξτρεμιστών απ’ όπου κι αν προέρχονται», την χαρακτηρίζει ως δήλωση μιας «Κυβέρνησης της Βορείου Ηπείρου», γιατί άφησε, λένε, ελεύθερο το πεδίο σε κάθε μέτωπο έναντι των εθνικιστικών αιτημάτων της ελληνικής ή σερβικής πλευράς, που δεν έχουν τίποτε άλλο παρά μυρωδιά σαπίλας.

            Ήταν τα σχόλια τους, με επικεφαλής τους βουλευτές του αναφερόμενου κόμματος και άλλων εθνικιστών, που έφεραν σαν αποτέλεσμα ώστε να κάψουν το σύμβολο της γειτονικής χώρας, της Ελλάδος, στο Μπουρέλι, να κηλιδώσουν τα ελληνικά ονόματα που σηματοδοτούν την ονομασία των οδών στην πόλη των Αγ. Σαράντα, ονόματα ακόμα και προσώπων που έδωσαν και τη ζωή τους στον αντιφασιστικό αγώνα.

            Είναι αυτές οι ανακρίβειες και οι μεγαλοφαντασίες που εμπλουτίζουν και τα σχολικά εγχειρίδια και μολύνουν τη νέα γενιά.

            Καιρός να βαλθεί κάποια τάξη στα φαινόμενα αυτά.