Γιατί έχασε το ΚΕΑΔ

Για πρώτη φορά, στα 23 χρόνια της ύπαρξής του, το ΚΕΑΔ έμεινε εκτός παιχνιδιού, στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης που διεξήχθηκαν στην Αλβανία την 21^η  Ιουνίου. Πάντα, χάρη στην υποστήριξη της Ομόνοιας, σε δήμους και επαρχίες της Ελληνικής Κοινότητας, ανάδειχνε τους δικούς του τοπικούς άρχοντες, ακόμα  σε δήμους και επαρχίες με αλβανικό στοιχείο είχε την σχετική επιρροή και αποσπούσε πολλές ψήφους.

Τι συνέβη στις τωρινές εκλογές και έπεσε τόσο χαμηλά, σε μια στιγμή που διαλαλούσε πως θα εκπροσωπηθεί μόνο του και στους 61 νέους δήμους της χώρας χωρίς την συνεργασία  και την  υποστήριξη κανενός κόμματος;   Έδωσε μεγάλες ελπίδες και υποσχέσεις στους ψηφοφόρους πως όχι μόνον οι δήμοι της Φοινίκης και της Δρόπολης, αλλά υπάρχουν ελπίδες να κερδηθούν και οι δήμοι της Χιμάρας και της Κονίσπολης.

Η 22^α Ιουνίου  έδειξε κάτι το διαφορετικό. Στο δήμο της Φοινίκης ήρθε δεύτερο με 47,46% έναντι του 52,51% του ΜΕΓΚΑ, στο δήμο της Δερόπολης τρίτο  με 1200 ψήφους,  έναντι των 2885 ψήφων του υποψήφιου του ΔΚ  και των 2115 ψήφων  του ανεξάρτητου.  Ενώ στη Χιμάρα και Κονίσπολη σημειώθηκαν πολύ χαμηλά ποσοστά.

Αναλύοντας τα αποτελέσματα και ξεκινώντας από τα συσσωρευμένα και ιδίως τα τελευταία γεγονότα θα λέγαμε:

-Η ευφορία της εξουσίας είναι κακός οιωνός στην όλη πορεία ενός οργανισμού, είναι αυτός κυβερνητικός ή κομματικός. Οδηγεί στην μεγαλογνωμία, την παντοδυναμία και αναντικατάστατη ηγεσία, οιωνοί που ροκανίζουν συθέμελα τον οργανισμό.

-Η ύφεση της οργάνωσης Ομόνοια, τα τελευταία χρόνια, και η μετατροπή της σε ουραγό του ΚΕΑΔ, οδήγησε ώστε πολλοί ψηφοφόροι να χάσουν  την εμπιστοσύνη τους τόσο στην Ομόνοια, όσο και στο ΚΕΑΔ.

-Η μη εύρεση μια κοινής λύσης, μιας κοινής γλώσσας μεταξύ ΚΕΑΔ- ΜΕΓΚΑ- ΟΜΟΝΟΙΑΣ, έφερε το σχίσμα που οδήγησε στη ρήξη μεταξύ των. Έφερε την διχόνοια αντί της ενότητας, που τόσο πολύ έχει ανάγκη αυτός ο τόπος στις συγκεκριμένες συγκυρίες. Το ΚΕΑΔ διαφώνησε με την κοινή λογική πρόταση του ΜΕΓΚΑ για κοινούς υποψηφίους όπου να ’χουν την υποστήριξη όλων.  Διαφώνησε με τις προτάσεις της Ομόνοιας για συμβιβαστικές λύσεις στην όλη διαδικασία της ανάδειξης και της υποστήριξης.

-Στην όχι ομόφωνη διαδικασία ανάδειξης των υποψηφίων,  βάση κριτηρίων που πρέπει να πληρούν, για το θώκο του δημάρχου ή για την θέση του δημοτικού συμβούλου. Σ’ ένα διορισμένο και όχι εκλεγμένο δημοκρατικά Γενικό Συμβούλιο, ο Πρόεδρος του ΚΕΑΔ επέβαλε την πρότασή του, έρχοντας σε ρήξη με τον Γ. Πρόεδρο της Ομόνοιας, που είχε διαφορετική άποψη. Έτσι στο δήμο της Φοινίκης οι δύο αυτοί πρόεδροι,  υποστήριζαν διαφορετικό πρόσωπο. Του ΚΕΑΔ, τον επιλεγμένο του και της Ομόνοιας τον υποψήφιο του ΜΕΓΚΑ,  ένα πρόσωπο που πληροί τους όρους για μια τέτοια θέση.

-Στην πολιτισμένη και δημοκρατική εκλογική μάχη του κάθε υποψηφίου, έχοντας ως όπλο την πειθώ, τους στόχους του για τον νέο μεγάλο δήμο και όχι την βία, τους τραμπουκισμούς, το χρήμα και τη φοβέρα.

Αυτά συντέλεσαν στην αλλαγή. Στο δήμο Δρόπολης αναδείχτηκε ο Αχιλλέας Ντέτσικας, υποστηριζόμενος από τους οπαδούς του ΔΚ κι αυτούς του LSI. Στο δήμο Φοινίκης ο Λεωνίδας Χρήστος, υποψήφιος του ελληνικού κόμματος ΜΕΓΚΑ με 52,51% ή 416 ψήφους περισσότερους από τον αντίπαλο του, του ΚΕΑΔ.

Στον δικό μας χώρο παρατηρήθηκε ο αντίποδας: Ενώ στη Χιμάρα και Κονίσπολη (στην δεύτερη συμπεριλαμβάνονται πολλές ορθόδοξες κοινότητες) η μάχη δόθηκε μεταξύ των δικών μας υποψηφίων και του κράτους ή των αλβανικών κόμματων, που κάνανε παντοίους τρόπους για να μην πέσουν τα «κάστρα» αυτά στα χέρια των Ελλήνων, στου δήμους της Δρόπολης και Φοινίκης η μάχη ήταν εσωτερική. Έλληνες κατά Ελλήνων.

Δυστυχώς αυτή είναι η μοίρα της φυλής μας. Να τρωγόμαστε και οι άλλοι να κυβερνούν άνετα πάνω στην δική μας διχόνοια, όταν οι  Τσάμηδες κατόρθωσαν ν’ αναδείξουν δήμαρχο σε τρεις δήμους: Κονίσπολη, Πεκίνι και Ρογκοζίνα.

Η οργάνωση της Ομόνοιας, ο νέος της Πρόεδρος Λεωνίδας Παπάς, που είναι ένας ικανός και εξαίρετος άνθρωπος, πρέπει να βγάλει τα συμπεράσματά του για την περεταίρω πορεία τόσο της Ομόνοιας όσο και των σχέσεων με τα δύο κόμματα, το ΚΕΑΔ και το ΜΕΓΚΑ.

Β. Παπαχρήστος