Άξια τέκνα των προγόνων τους: Οι Βορειοηπειρώτες συνεχίζουν τον αγώνα! VIDEO


1914-2014: 100 χρόνια από τον ηρωϊκό Αυτονομιακό Αγώνα των ίδιων των Βορειοηπειρωτών, που αντιτάχθηκαν στα σχέδια των τότε Μεγάλων Δυνάμεων να παραχωρηθούν στο νεοσύστατο Αλβανικό κράτος, παρόλο που τους είχε προηγουμένως ελευθερώσει ο Ελληνικός στρατός.

100 χρόνια μετά, παρόλη την πνευματική και εθνική κρίση που μαστίζει τον Ελληνισμό, οι Βορειοηπειρώτες συνεχίζουν να θυμούνται, να τιμούν, να αγωνίζονται παρόλες τις πιέσεις των Αλβανών. Τίμησαν την Επέτειο της Αυτονομίας μέσα στη Β. Ήπειρο, δίνοντας λαμπρό παράδειγμα ανδρείας, εθνικής μνήμης και αγώνα.

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας, είχαμε αναφερθεί στις εκδηλώσεις στην Κρανιά.

  

Παρακάτω παραθέτουμε δύο χαρακτηριστικά κείμενα από Βορειοηπειρώτες.

Στην 50χρονη κομουνιστική δικτατορία υπήρχαν άνθρωποι που απαρνήθηκαν καταγωγή, συγγενείς, ακόμα και γονείς για να κερδίσουν την εύνοια του κόμματος.  
23 χρόνια μετά στο ίδιο έργο θεατές, με τη διαφορά ότι οι «αντιφρονούντες» δεν φυλακίζονται, δεν εξορίζονται αλλά περιθωριοποιούνται ως «ακραίοι» γιατί τιμούν την ιστορία και τους προγόνους τους.
Ντροπή σε αυτούς που θέλουν να λέγονται εκπρόσωποι των Ελλήνων της Αλβανίας ασελγώντας πάνω στην ιστορία τους αφού η μόνη ανησυχία που έχουν είναι πως θα κερδίσουν την εύνοια του αλβανικού πολιτικού συστήματος. Ένα σύστημα που θέλει μία μειονότητα χωρίς ιστορία και ένα Βορειοηπειρώτη με μινοριτάρικη συνείδηση όπως ακριβώς την είχε καλλιεργήσει ο αλήστου μνήμης Ενβέρ.
Ο Γεώργιος Χριστάκης Ζωγράφος, ήταν ένα πλουσιόπαιδο που εγκατέλειψε τις ανέσεις της Αθήνας – Κωνσταντινούπολης και τα σαλόνια της διπλωματίας, ήρθε στην ιδιαίτερη του πατρίδα το Αργυρόκαστρο για να αγωνιστεί για την ελευθερία της, μένοντας σε ένα ταπεινό σπίτι στο Αργυρόκαστρο όπου έπαθε κρυοπαγήματα.
Εμείς 100 χρόνια μετά κάνουμε ακριβώς το αντίθετο, ξεκινώντας όλοι από μία ψάθα ψάχνουμε τα σαλόνια και τις ανέσεις, ξεχνώντας και αγνοώντας τους αγώνες των προγόνων μας, προσθέτοντας έτσι σελίδες γελοιότητας στην ιστορία μας.
Τιμή και δόξα στους αγωνιστές του 14!
(Λ. Παππάς, http://ellogosar.blogspot.gr/2014/02/blog-post_18.html)

Ιδιαίτερα όμως συγκινιτική ήταν και η σχετική ανάρτηση από το ιστολόγιο "Φωνή Ορθοδόξων Κορυτσάς" με τον χαρακτηριστικό τίτλο: "100 χρόνια από την Αυτονομία: ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!"

Χρόνια πολλά! Πέρασαν πολλά χρόνια, και ίσως για κάποιους η μνήμη της ημέρας αυτής τώρα πια να είναι ανούσια. Όχι πάντως για μας! Έτσι αποφασίσαμε και εμείς για την μνήμη αυτής της ιερής μέρας να μην πούμε πολλά. 
Για μας είναι 100 χρόνια απογοήτευσης αλλά και αναμονής. 100 χρόνια εγκατάλειψης αλλά και ελπίδας. 100 χρόνια δυσπιστίας και αμφισβήτησης προς εμάς (αν είμαστε η όχι Έλληνες εμείς οι Κορυτσαίοι) αλλά και επιβεβαίωσης της ελληνικότητας μας. 100 χρόνια σκλαβιάς και έλλειψη ελευθερίας .100 χρόνια αναμνήσεων. Για το λόγο φωνάζουμε πως είμαστε εδώ όπως και τότε με τον Ιερό μας Λόχο! Με την καρδία γεμάτη από αγάπη για την πατρίδα μας που περνά δύσκολα όπως και τότε. Δεν θα πούμε κάτι άλλο, θα αφήσουμε να μας μιλήσει, να μας συμβουλεύσει, να μας συνετίσει ο Κορυτσαίος Κωνσταντίνος Σκενδέρης που έζησε και μας εξιστόρησε όσα συνέβησαν  τότε για να μάθουμε την αλήθεια. Παραθέτουμε ένα μέρος μόνο από το βιβλίο του με κάποια έμφαση σ' αυτά που έκαναν και οι Έλληνες της Β Ηπείρου και της Κορυτσάς, που αφορούν αυτό το μέρος της ιστορίας μας η οποία όπως και η υπόλοιπη ιστορία του έθνους, μας γράφτηκε με αίμα. Ας συλλογιστούμε όλοι τι κάναμε τότε και να βγάλουμε συμπεράσματα για το τι κάνουμε η τι μπορούμε να κάνουμε σήμερα. Η ιστορία μπορεί να μας διδάξει. 
ΖΉΤΩ ΤΟ ΈΘΝΟΣ, ΖΉΤΩ Η ΕΛΛΆΣ, ΖΉΤΩ Η Β ΗΠΕΙΡΟΣ, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΆ!