Σχολιάζοντας την Επικαιρότητα

Η «ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ» ΣΤΟ ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟ

Τὸν περασμένο Αὔγουστο, μᾶς ἦλθε μιὰ εὐχάριστη εἴδηση, ἀπὸ τὸ Ἀργυρόκαστρο τῆς χειμαζομένης ἀκόμη, ἀτυχῶς, Βορείου Ἠπείρου. Συγκεκριμένα, στὶς 7 Αὐγούστου 2016, ἡμέρα Κυριακή, ἔγιναν τὰ ἐγκαίνια τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. Τὰ ἐγκαίνια ἐτέλεσε ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἀναστάσιος, συνιερούργησαν δὲ καὶ οἱ Μητροπολῖτες Ἀργυροκάστρου κ. Δημήτριος καὶ Ἀμαντίας κ. Ναθαναήλ.

Πλήθη λαοῦ εἶχαν κατακλύσει τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ Ναοῦ, καθὼς καὶ τοὺς γύρω χώρους, ἐνῷ συμμετεῖχαν καὶ ἀρκετοὶ Βορειοηπειρῶτες καὶ Ἑλλαδῖτες ἐπίσημοι. Νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὁ νέος αὐτὸς Ναὸς ἀποτελεῖ ἔργο τοῦ ἀρχιτέκτονα – καθηγητὴ τῆς Πολυτεχνικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης κ. Βασ. Παππᾶ, ὁ ὁποῖος εἶναι Ἠπειρώτης.

Εἶναι ἐλπιδοφόρο τὸ γεγονός, ὅτι κάθε νέος Ναός, μέσα, εἶναι ἕνα δυνατὸ χτύπημα στὸν θρόνο, ποὺ εἶχε ὑψώσει ἡ ἀθεΐα γιὰ 45 ὁλόκληρα χρόνια. Δόξα τῷ Θεῷ !

«Β.Β.»

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΕΝΟΤΗΤΑ

Φαίνεται, ὅτι οἱ Βορειοηπειρῶτες ἀδελφοί μας, ἔπειτα ἀπὸ ἀρκετὰ χρόνια, κατὰ τὰ ὁποῖα κυριαρχοῦσε ἡ ἀντιπαλότητα, καὶ οἱ ἀντιθέσεις μεταξύ τους, γιὰ τὸ τίποτα, συχνά, ἔχουν ἀρχίσει νὰ ἀναζητᾶνε τὴν ἑνότητα καὶ τὴν μεταξύ τους συνεργασία στὰ μεγάλα καὶ χρονίζοντα προβλήματα τοῦ τόπου.

Τὰ παθήματα πρέπει, ἀσφαλῶς, νὰ ἔχουν γίνει μαθήματα, ἀφοῦ ἔφθασαν οἱ «Τσάμηδες» νὰ ἔχουν πέντε ( 5 ) Βουλευτὲς καὶ οἱ Ἕλληνες ἕναν (1) στὴν Ἀλβανικὴ Βουλή. «Ἡ ἰσχὺς ἐν τῇ ἑνώσει», διεμήνυε μέσα ἀπὸ τὴν Διαθήκη του ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως κυρὸς ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ. Λίγοι ἄκουγαν αὐτὴ τὴν, αὐτονόητη ἄλλωστε, συμβουλή. Οἱ πολλοὶ ἐκώφευαν. Καὶ φθάσανε στὰ Σχολεῖα - γιὰ παράδειγμα - ἔπειτα ἀπὸ τόσα χρόνια, μετὰ τὴν πτώση τῆς κομμουνιστικῆς δικτατορίας, νὰ διδάσκωνται τὰ Ἑλληνόπουλα ἀπὸ τὰ ἴδια βιβλία τῆς Γεωγραφίας καὶ τῆς Ἱστορίας γιὰ τὴν…«Μεγάλη Ἀλβανία».

Ἀπαιτεῖται ἀφύπνιση καὶ ἐκεῖ καὶ ἐδῶ. Γιατὶ ἡ Βόρειος Ἤπειρος πρέπει νὰ ζήσῃ ἐλεύθερη καὶ ὑπερήφανη.

«Β.Β.»

Ἡ συνεχιζόμενη σιωπή τοῦ Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων

Στήν ἐπέτειο τῶν 25 ἐτῶν ἀπό τήν ἵδρυση τοῦ Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων, τό 1990, εἶχαν προσκληθεῖ πλῆθος ἐπισήμων ἀπό ὅλους τους φορεῖς (Ὑπουργός Παιδείας, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κλπ), πού μίλησαν γιά τήν σημασία ἑνός τέτοιου Ἱδρύματος Πνεύματος καί Ἐπιστήμης γιά τήν Ἤπειρο. Ἐκεῖ ὁ ἀείμνηστος Ἰωάννης Ζίγδης (πού εἶχε γεννηθεῖ στά κατεχόμενα ἀπό τούς Ἰταλούς Δωδεκάνησα καί τό 1940 ὑπηρέτησε ἐθελοντής στόν Ἑλληνικό Στρατό, ἐνῶ ἦταν Ὑπουργός τό 1965, ὅταν ἐλήφθη ἡ ἀπόφαση γιά τήν ἵδρυση τοῦ Πανεπιστημίου στά Γιάννενα) στήν σύντομη ὁμιλία τοῦ ἀνέφερε ὅτι ἡ ἵδρυση ἑνός τέτοιου Πανεπιστημίου στήν πρωτεύουσα τῆς ἑνιαίας Ἠπείρου σχετιζόταν μέ τήν ἐπιθυμία τῶν τότε Πολιτικῶν νά συμβάλει αὐτό στήν ἐνίσχυση καί τοῦ σκλαβωμένου Ἑλληνισμοῦ τῆς Βορείου Ἠπείρου, τήν λύτρωση τῆς ὁποίας ἐπιδίωκαν οἱ κυρίαρχες Πολιτικές Δυνάμεις τῆς προδικτατορικῆς Ἑλλάδος.

Ἄς μήν κάνουμε σύγκριση μέ τό σήμερα, γιά τό ἐπίπεδό της ἐθνικῆς θέλησης τῶν Πολιτικῶν ἀνδρῶν καί γυναικών μας πού χαράσσουν τήν Ἐξωτερική Πολιτική. Θά ἀπογοητευτοῦμε. Ἀλλά πόσο συνέβαλε τό Πανεπιστήμιο Ἰωαννίνων, ὡς φάρος Πνεύματος στήν πόλη τῶν Γραμμάτων καί τῶν Τεχνῶν, στήν στήριξη τοῦ Ἐθνικοῦ θέματος τῆς Βορείου Ἠπείρου; Ἴσως μέ τιμητική ἐξαίρεση τήν προσωπική συμπαράσταση κάποιων Πανεπιστημιακῶν στούς Ἕλληνες Βορειοηπειρῶτες (μέσω καί τῶν πρωτοβουλιῶν ΣΦΕΒΑ καί ΠΑΣΥΒΑ κατά τό παρελθόν) ἤ τήν στήριξη τῶν τμημάτων ἐκπαίδευσης τῶν χωριῶν τῆς Β. Ἠπείρου, ὁ ἰσολογισμός εἶναι ἀμείλικτα ἀρνητικός.

Τήν δεκαετία τοῦ 1980 τό Πανεπιστήμιο αὐτό ἀποτελοῦσε βασική «φωλιά» φίλων της Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Ἀλβανίας (ὅπως λεγόταν τότε ἡ Δικτατορική διακυβέρνηση τῶν Χότζα καί Ἀλία), ἐνῶ οἱ πατριωτικές φωνές ἀπουσίαζαν. Ἀκόμη καί γιά τό κραυγαλέο θέμα τοῦ Μακεδονικοῦ. Ποῦ εἶναι τό Πανεπιστήμιο Ἰωαννίνων σήμερα γιά νά ἀπαντήσει στήν συνεχιζόμενη Ἀλβανική προκλητικότητα, πού φθάνει σέ ἀμφισβήτηση ἐδαφῶν καί Ἱστορίας, εἴτε σέ Βόρειο Ἤπειρο εἴτε στήν ἐλεύθερη Ἤπειρο;

Ποῦ εἶναι ἡ ἀναγκαία διεθνής πρωτοπορία τοῦ κορυφαίου Πνευματικοῦ Ἱδρύματος τῆς Ἠπείρου, γιά τήν ὑπεράσπιση τῶν Ἱστορικῶν Δικαίων τοῦ τόπου μας; Θά πεῖτε ὅτι αὐτά εἶναι ἐρωτήματα πού δέν μποροῦν νά βροῦνε ἀπάντηση, μέσα στό γενικότερο κλίμα σιωπῆς ἤ συνενοχῆς τῆς πλειονότητας τῶν Πανεπιστημιακῶν ἤ τῶν Διανοουμένων τῆς χώρας μας, πού ἐμμένουν στήν ἠχηρή τους ἀπουσία ἀπό μία μεταβατική ἐποχή πού γεμίζει μέ μόνιμα τραύματα τήν Ἑλλάδα μας. Ἀρκεῖ νά σκεφτοῦμε ὅτι ὑπάρχουν οἱ ἄνθρωποι πού μποροῦν νά ὑπερασπιστοῦν τήν Ἱστορική ἀλήθεια γιά τό ἀνακινούμενο Τσάμικο ζήτημα ἤ τήν ἐπιχειρούμενη συστηματική πλαστογράφηση τῆς Ἱστορίας τῆς ἑνιαίας Ἠπείρου.

Γιατί συνεχίζεται ἡ ἀπουσία ἤ ἡ ἀδιαφορία τοῦ Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων; Θά… ξυπνήσουν, τελικά,ὅταν φτάσει ἡ κατάσταση στό μή περαιτέρω;

Γεώργιος Διον. Κουρκούτας, Καθηγητής Φιλόλογος

Τό πακέτο Ράμα ἀνοίγει τό Βορειοηπειρωτικό!

Τήν δόξα τοῦ Ἐρντογᾶν φαίνεται ὅτι ζήλεψε καί ὁ γείτονας μᾶς Ράμα. Ὁ Ἔντι Ράμα λοιπόν ἄρχισε τό τροπάριο περί Τσάμηδων καί περί ἀμφισβητήσεως τῆς Ἑλληνικῆς ΑΟΖ στό Ἰόνιο Πέλαγος. Σέ συνέντευξή του (στόν Ἀλέξη Παπαχελά) μιλᾶ γιά λύση «πακέτο» στίς ἑλληνοαλβανικές διαφορές.

Καί πάνω πού κάποιοι «καλοπροαίρετοι» στήν Ἑλλάδα (πολιτικοί, δημοσιογράφοι, πανεπιστημιακοί καί λοιποί καλοί ἄνθρωποι) μᾶς ἔλεγαν τόσο καιρό πώς θά τά πᾶμε καλά μέ τήν Ἀλβανία καί ἡ Εὐρωπαϊκή της προοπτική θά διαμορφώσει μία Ἀλβανία τοῦ Διαλόγου καί τῆς Εἰρηνικῆς συνύπαρξης (μέ πόση εὐκολία, Θεέ μου, διατυπώνουν τόσο μεγαλόστομες ἀνοησίες κάποιοι!), ἔρχεται ὁ Σοσιαλιστής Ράμα καί …χαλάει τήν σούπα.

Ἀποδεικνύει περίτρανα αὐτό πού ἐπαναλάμβανε ὁ ἀείμνηστος Σεβαστιανός ὅτι «οἱ Ἀλβανοί Πολιτικοί εἴτε Δημοκράτες εἶναι εἴτε Σοσιαλιστές εἴτε Κομμουνιστές, πάντα θά σχεδιάζουν τά δικά τους ἀνθελληνικά παιχνίδια. Δέν ἀλλάζουν Πολιτική».

Ἄς μήν ἐκπλήσσονται κάποιοι στήν χώρα μας λοιπόν πού βλέπουν ὅτι καί ὁ Σοσιαλιστής Ράμα μετατράπηκε σέ «Σοβινιστή». Γιά ὅσους θέλουν νά …ξεχνοῦν, ὑπενθυμίζω ὅτι ὁ Ράμα, μέσω τοῦ ἀδελφοῦ του, ἐμπλέκεται στήν πρόκληση μέ τήν σημαία τῆς Μεγάλης Ἀλβανίας (μέ τήν ἐλεύθερη Ἤπειρο μέσα!) σέ γήπεδο τῆς Σερβίας πρό ἔτους, ὅταν ἕνα ἑλικοπτεράκι τήν μετέφερε ἐντός του Σταδίου καί εἴδαμε γιά μία ἀκόμη φορᾶ πῶς ἐννοοῦν τήν γειτονία στά Βαλκάνια οἱ Ἀλβανοί….

Γεώργιος Διον. Κουρκούτας, Καθηγητής Φιλόλογος