Ένα μεικτό αλβανο-ελληνικό θέατρο της ποίησης κι ένα εθνικιστικό παραλήρημα

Στίχους από τα αρχαία ελληνικά και αλβανικά έπη, μα και στίχους συγχρόνων Ελλήνων και Αλβανών ποιητών ερμήνευσαν  γνωστοί Έλληνες και Αλβανοί ηθοποιοί σε μια κοινή παράσταση «Τέχνη δίχως σύνορα».

Στην κατάμεστη αίθουσα του κινηματοθεάτρου της πόλης των Αγίων Σαράντα, υπό την αιγίδα του δημάρχου Στέφανου Τσίπα, το Μορφωτικό Κέντρο Αγίων Σαράντα πρόβαλλε την παράσταση αυτή  σε σκηνοθεσία του Ντίνου Κουμπάτη και Αναστάση Νίκα  και σκηνογραφία του Σπύρου Γκούμα.

Όλα τα ποιήματα ερμηνεύτηκαν από την  μεγάλη αλβανίδα ηθοποιό Μαργαρίτα Τζέπα, τον Έλληνα ηθοποιό και σκηνοθέτη Ντίνο Κουμπάτη και τον ηθοποιό των Αγίων Σαράντα Αναστάση Νίκα.

Οι φίλοι της τέχνης, που γέμισαν την αίθουσα, καταχειροκρότησαν τους τρεις ηθοποιούς για την ερμηνεία των στίχων από τον Όμηρο, τον μεγάλο Εθνικό Έλληνα ποιητή Διονύσιο Σολωμό, τον αλβανό ποιητή Ναΐμ Φράσερι, μα και των νέων όπως του Άγγελου Σικελιανού, Κώστα Κρυστάλλη, Μανώλη Αναγνωστάκη, Παναγιώτα Ζαλώμη και Ντίνου Κουμπάτη, των αλβανών  Μούγιο Μπουτσπάπαϊ, Γετόν Κλεμέντι, Ιλιάζ Μπόμπαϊ, Νοβρούζ Σέχου και Αλί Ποντρίμια. Υψηλού επιπέδου ήταν η ερμηνεία  του Κρέοντα από την τραγωδία «Αντιγόνη» από τον Α. Νίκα και Ντίνο Κουμπάτη, καθώς και η ερμηνεία της Μαργαρίτα Τζέπα, της ηρωίδας  της τραγωδίας του Ευριπίδη για την Τροία.

Όλα βάδιζαν καλά και δικαιολογούσαν τον τίτλο της παράστασης «Τέχνη δίχως σύνορα», όταν στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα του δευτέρου μέρους,  μια ομάδα νέων  χόρευε μοτίβα από τη Βόρεια Αλβανία, υπό τον ήχο μελοποιημένων στίχων που μιλούσαν για αλβανικά εδάφη (την Τσαμουριά) στην Ελλάδα.

Σε αντίθεση με το χορευτικό γκρουπ της Λιβαδειάς  που χόρεψε πάνω σε γνωστό λαϊκό τραγούδι και καταχειροκροτήθηκε.

Ποιος έβαλε το συγκεκριμένο μελοποιημένο τραγούδι για να χορέψουν οι αετοί του Βορρά; Ήταν τυχαίο ή σχεδιασμένο; Μάλλον το δεύτερο γιατί ο εθνικισμός σήμερα στην Αλβανία παραδειγματίζεται από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό και τον αρχηγό της αντιπολίτευσης που προσπαθεί να γίνει πρωθυπουργός.

Κρίμα και κάτι τέτοια παραληρήματα αμαυρώνουν τις καλές προσπάθειες που γίνονται για μια, με όλη τη σημασία της λέξης, Τέχνης δίχως σύνορα…

(από συνεργάτη μας στη Β. Ήπειρο)