30 χρόνια από την πολύκροτη δίκη παρωδία των Τιράνων, 15 Αυγούστου 1994


Πέρασαν τριάντα χρόνια από την πολύκροτη δίκη παρωδία των Τιράνων.  Μια δίκη που άρχισε την ημέρα  της Λαμπρής και της Μεγαλόχαρης Υπεραγίας Θεοτόκου, την 15η Αυγούστου 1994.

Πέρασαν τριάντα χρόνια, αλλά η μνήμη της είναι νωπή.

Δεν μπορεί να ξεχαστεί η επιχείρηση «blic», της αλβανικής αστυνομίας την  18η Απριλίου και η ώρα 22.00 της νυχτός, μια επιχείρηση βίας και τρομοκρατίας που ασκήθηκε σε όλη την Εθνική Ελληνική Μειονότητα και όπου κατοικούσαν Έλληνες στην Αλβανία.  Δεν ξεχνιούνται οι 82 ώρες ανακρίσεων, χωρίς φαγητό και ύπνο, με ξυλοδαρμούς και ηλεκτροσόκ, που ασκήθηκαν κατά των κατηγορούμενων και που ξεπέρασαν και τους μεθόδους των ναζί. Δεν ξεχνιούνται οι μέρες της δίκης και η βία των αστυνομικών κατά των ελληνικών μέσων ενημέρωσης, των διαδηλωτών υποστηρικτών των φυλακισθέντων.  Δεν ξεχνιούνται οι σταλινικές κατηγορίες που εισέβαλαν οι εισαγγελείς, που ισοδυναμούσαν με θανατική ποινή.

Τη θύμισε ο πρόωρος θάνατος του Παναγιώτη Μάρτου, οι φωνές του οποίου μέσα από το κελί, που τον είχαν κλείσει, διότι  είχε τρελαθεί από την βία, διατάραξαν ακόμα και τους δεσμοφύλακες, για να πει στο δικαστικό σώμα: «Ποια στοιχεία κ. Πρόεδρε. Εμένα με τρέλαναν, γιατί δε συμφωνούσα με τα στοιχεία τους…».  Ο θάνατος του Θοδωρή Βεζιάνη, που βουίζουν ακόμα τα σταράτα λόγια του μπροστά στο δικαστικό σώμα: «Δεν είμαι δεκτός με τις κατηγορίες. Βρισκόμαστε στο εδώλιο του κατηγορουμένου  μόνον και μόνον γιατί είμαστε Έλληνες και αγωνιζόμαστε για τα δίκαια της Ε.Ε.Μ.». Ο θάνατος του Ηρακλή Σύρμου, ο οποίος απάντησε στον πρόεδρο του Δικαστηρίου:  «Γιατί δεν αναφέρεστε στις σταλινικές  μεθόδους που μεταχειρίζονται;».

Τη θυμίζει η επανάληψη της ιστορίας. Η δίκη των πέντε Χιμαριωτών. Η δίκη του εκλεγμένου δημάρχου Χιμάρας και Πρόεδρου Ομόνοιας Παραρτήματος Χιμάρας Φρέντη Μπελέρη.

Η δίκη των Τιράνων, το 1994, έφερε και κάτι το θετικό. Την συσπείρωση και την ενότητα της οργάνωσης «ΟΜΟΝΟΙΑ», των Βορειοηπειρωτών, της Ελληνικής Κυβέρνησης,(πρώτη φορά δημιουργήθηκε πολυκομματική επιτροπή του ελληνικού Κοινοβουλίου και παρέστη στη δίκη)  του Ελληνικού λαού και του απανταχού Ελληνισμού, που κυριάρχησαν και νίκησαν  το πείσμα του Πρόεδρου και σκηνοθέτη Σαλί Μπερίσα., πράγμα που δε συνέβη με το πείσμα του σκηνοθέτη Έντι Ράμα.

Δικαίως  λέμε πως η δίκη κατά των πέντε ηγετών της Ομόνοιας, είναι ένας σταθμός στην ιστορία του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Βαγγέλης Παπαχρήστος