Φωνές αγωνίας και πόνου: ποιήματα του Β. Παππά

Έτσι τιτλοφορεί το νέο βιβλίο σε ποίηση του καθηγητή Ελληνικής Γλώσσας και Αρχισυντάκτη της εφημερίδας «Όραμα», του, πλέον, ποιητή μας Δημήτρη Β. Παππά. Είναι το τρίτο αξιόλογο βιβλίο του. Μετά τα: «Καρδιοχτύπια» και «Αναμμένη δάδα».

Τρία βιβλία σε πεζό και ποιητικό λόγο. Που προβάλλουν αγωνιστικές, πατριωτικές και θρησκευτικές πτυχές της ζωής, κοινωνικά πληγιάσματα και φυσικά περιάνθια. Αισθήματα αγάπης και πόνου. Ελπίδας και νηνεμίας. Σαφήνισης και παρότρυνσης. Πάνω απ’ όλα αισθήματα αισιοδοξίας, πως η δάδα θα ’ναι πάντα αναμμένη. Για τους νεκρούς και τους ζωντανούς. Για τους εναπομείναντες και τους ξενιτεμένους. Για το σήμερα και το αύριο. Πως τα καρδιοχτύπια θα βρουν τον κανονικό τους ρυθμό.

Και στο νέο του βιβλίο «Φωνές αγωνίας και πόνου», πηγάζουν τα ίδια αισθήματα: του πόνου και της αγωνίας. Πόνου για τα οικιακά πρόσωπα και τους αγαπημένους, που έφυγαν πρόωρα από τη ζωή. Για τον τόπο τον πονεμένο. Πού τον οδήγησαν κι αυτόν στον πρόωρο γηρασμό.  Αγωνίας για το σήμερα, μα και για το αύριο. Αγωνία για τους ανθρώπους που τον περιτριγυρίζουν μα και τους ξενιτεμένους. Αγωνία για το μέλλον του τόπου του, μα και την ίδια την Πατρίδα. Γι’αυτό λέει: 

Είναι πόνοι και αγωνίες, από την καρδιά βγαλμένοι. Είναι αισθήματα που έχουν μέσα τους Χριστό και Παναγιά. Γι’ αυτό από το πρώτο του ποίημα απευθύνεται στους αναγνώστες και λέει:

Για την πατρίδα, την πίστη, την ορθοδοξία.

Οι στίχοι τους πηγάζουν από ευαίσθητη καρδιά.

Ο Δημήτρης, όπως το έχω ξανατονίσει, συγκεντρώνει  τις σκέψεις του απαλά, για να μη τις θρυμματίσει. Υπομονετικά, για να μη τις ερεθίσει.  Με αγάπη, για να μη τις πικράνει.  Και τις επεξεργάζεται, τις πλέκει, τις κάνει στίχους,  στροφές,  τις κάνει ποιήματα.  Έτσι που οι στίχοι να  ηχούν πιο καλά. Να είναι κατανοητοί οι στίχοι, να είναι στίχοι πηγαίοι, απ’ την καρδιά βγαλμένοι…

«Οι στίχοι του Δημήτρη σεμνοί, όπως ο ίδιος. Φορτωμένοι με την ψυχή, τη λογική και το είναι του. Και σου είναι ευχάριστο να διαβάζεις μια λογική καθαρή σκέψη που να εκφράζεται με μια καθαρή ελληνική γλώσσα», γράφει ο Σωτήρης Κυριαζάτηςγ ια την ποίηση του Δημήτρη Παππά.

Ακριβώς από τους στίχους της νέας ποιητικής συλλογής βγαίνουν πολλά μηνύματα και συμβουλές: Της αγάπης και της αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων κι όχι της παρακίνησης του μίσους και του πάθους. Ν’ απλώνεις το χαμόγελο εκεί που υπάρχει κατσουφιά, τα νεύρα να λαγιάζεις, όπου υπάρχει ασυγκράτητος θυμός. Να ξεριζώνουμε από καρδιές που πέτρωσαν τα μίση της καχυποψίας, το ψέμα και την προστυχιά, την μουρνταριά και την απάτη.

Μονορούφι διαβάζονται τα ποιήματα του Δημήτρη. Κι ένα κρυστάλλινο δάκρυ θα στεριώσει κάπου στην άκρη του ματιού. Μα κι ένα χαμόγελο αισιοδοξίας θα φαρδύνει το πρόσωπό σου. Πάνω απ’ όλα, πολλά συναισθήματα θα φωτίζουν μέσα σου.

Βαγγέλης Παπαχρήστος