Εγκαινιάστηκε ο νέος Καθεδρικός Ναός «Ανάσταση τού Χριστού» στο Αργυρόκαστρο

Στους πρόποδες της πόλης του Αργυροκάστρου, δίπλα στην εθνική οδό, σε μια επιφάνεια των πέντε στρεμμάτων, τον Ιούνιο του 2010 βάλθηκε ο πρώτος λίθος  για την ανέγερση ενός  εκκλησιαστικού συγκροτήματος, όπου θα συμπεριλάμβανε το εκπαιδευτικό ίδρυμα, στο οποίο θα λειτουργούσε το εννιάχρονο ελληνο-αλβανικό σχολείο, και τον νέο Καθεδρικό Ναό.

Το εκπαιδευτικό συγκρότημα ολοκληρώθηκε και άρχισε να λειτούργει. Σειρά είχε ο Καθεδρικός Ναός.

Τα εγκαίνια

Έφτασε και η μέρα των εγκαινίων.  Μια μέρα γεμάτη ζωντάνια, γεμάτη αισιοδοξία και κυρίως γεμάτη χαρά. Κι αυτά σχετίζονταν με το γεγονός που τα εγκαίνια θα γινόταν από τον  Αρχιεπίσκοπο Τιράνων και πάσης Αλβανίας, Μακαριότατο Αναστάσιο, τον Άνθρωπο που γεμίζει τις καρδιές όλων.

Εκατοντάδες ορθόδοξοι πιστοί  από την πόλη του Αργυροκάστρου, από τη Δερβιτσιάνη κι άλλα χωριά της Δρόπολης, κατέκλεισαν το νέο Ναό. Ανάμεσά τους ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στο Αργυρόκαστρο Βασίλειος Τόλιος, βουλευτές  του ελληνικού και αλβανικού Κοινοβουλίου, η δήμαρχος της πόλης Αργυροκάστρου, πρόεδροι κομμάτων, οι νεοεκλεγμένου δήμαρχοι της ΕΕΜ. ο Γ. Πρόεδρος της ομόνοιας και άλλοι επίσημοι.

Χοροστατώντας  του Μακαριότατου Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, του Μητροπολίτη Ιεράς Μητρόπολης Αργυροκάστρου Σεβασμιοτάτου Δημητρίου, του Μητροπολίτη Αμαντίας κ. Ναθαναήλ και μιας πλειάδας ιερέων, έγιναν τα θυρανοίξια του Ναού, η θεία Λειτουργία και τα εγκαίνια του Καθεδρικού Ναού, με την ονομασία «Ανάσταση του Χριστού».

Τα μηνύματα του Αρχιεπισκόπου

Πριν από 25 χρόνια, θυμούμαι με συγκίνηση, στις 10 Αυγούστου 1991, έφθασα στο Αργυρόκαστρο. Κάναμε τον εσπερινό και την επαύριον θεία λειτουργία στα Εξάρχεια, μια εκκλησία όπου είχε μετατραπεί σε αποθήκη λιμασμάτων. Ήταν μια εποχή που όλα μύριζαν θάνατο. Όλη η περιοχή γεμάτη πολυβολεία τα οποία μηνούσαν ανησυχία και μίσος. Χρόνια που μας θύμιζαν πως για 24 χρόνια είχαν θάψει το Χριστό και είχαν την εντύπωση πως τελειώσαμε κι εμείς, τόνισε ο Μακαριότατος στο κήρυγμα του μετά τη θεία λειτουργία.

Ευλογούμε το Θεό που μας έδωσε αυτή την ζωντανή ελπίδα. Μια ελπίδα που εμείς την στηρίζουμε γιατί πιστεύουμε στον ζωντανό Θεό, κι όχι σε κάποιον που είναι κλεισμένος κάπου στο σύμπαν, στο Θεό της αγάπης που βρίσκεται ανάμεσά μας.

Ο Χριστός, συνέχισε ο Μακαριότατος, ήταν ο εμπνευστής μας σ’ όλη αυτήν την 25χρονη περίοδο.

Τρία πράγματα πρέπει να ’χουμε υπόψη μας, υπογράμμισε ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος:

Πρώτον, να συνεχίζουμε να τολμούμε και να ελπίζουμε. Είναι δύσκολες οι εποχές, υπάρχουν πολλά πράγματα που δημιουργούν φόβους και αγωνίες, αλλά εμείς  στηρίζουμε την ελπίδα μας σ’ Αυτόν που είναι ο εξουσιαστής του σύμπαντος.

Δεύτερον, να προσπαθήσουμε να δυναμώσουμε την πίστη μας. Όλοι, με τη χάρη του Θεού, έχουμε μια ελπίδα μέσα μας. Δε φτάνει, όμως, αυτό. Η ορθόδοξη πίστη είναι ένας απέραντος ωκεανός που αδιάκοπα πρέπει να προσπαθούμε να πλέουμε σ’ αυτόν.

Τρίτον, ο καθένας να κάνει την αγάπη του όχι γενική και αόρατη, αλλά με συγκεκριμένα έργα. Όλοι μας έχουμε αυτές τις δυνατότητες, αρχίζοντας από την οικογένεια μας, αυξάνοντας το σεβασμό μέσα σ’ αυτή, σεβασμό στους γονείς μας, στοργή για τα παδια μας η οποία είναι πιο ανεκτίμητη από το γάλα. Ν’ αυξήσουμε τις πρωτοβουλίες μας ώστε αυτή η κοινωνία να πάψει να είναι με ένταση και μελαγχολική, μέσα από την εργασία μας, μέσα από τις ευθύνες που ο καθένας έχει.

Ο νέος Καθεδρικός Ναός

Κάθε περαστικός, πεζός ή με μεταφορικό μέσο, που περνά στην εθνική οδό, έξω από το εκκλησιαστικό συγκρότημα, είναι αδύνατο να μην του τραβήξει την προσοχή η αρχιτεκτονική  και όλο το στήσιμο του νέου Καθεδρικού Ναού. Ένας Ναός που είναι περίκεντρος με επιβλητικό τρούλο, μαζί με το σταυρό στα 21 μ. ύψος και κατέχει μια επιφάνεια των 442 τ.μ. Ένα έργο που άρχισε το 2009 και αποπερατώθηκε το 2015.

Είναι ο Ναός αυτός άλλο ένα μαργαριτάρι που προστίθεται στον μαργαριταρένιο κολιέ της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, στον οποίο αραδιάζονται οι 150 νέοι ιεροί ναοί που ανεγέρθηκαν, οι 60 αναστηλωμένοι ναοί, μοναστήρια και πολιτιστικά μνημεία, οι 160 που έχουν επισκευαστεί, χωρίς ν’ αναφερθούμε  στις ευρύτερες πρωτοβουλίες και επενδύσεις  για την υγεία, την παιδεία, τον πολιτισμό, στο ανθρωπιστικό έργο κι άλλα πολλά.

(από συνεργάτη της ΣΦΕΒΑ στη Β. Ήπειρο)