Θρήνος και πόνος στην Δρόπολη από το χαμό του 21χρονου Θοδωρή Κ. Βεζιάνη

Η Δρόπολη μα και όλη η Ελληνική μας Κοινότητα έσταζε θρήνο και πόνο από το χαμό του 21χρονου Θεόδωρου Κωνσταντίνου Βεζιάνη. Συμπορεύεται και συμπονά η Κοινότητα μας σε τέτοιες περιπτώσεις. Κι αυτό είναι ένα σημείο  ένδειξης συμπαράστασης, αγάπης και  αδελφότητας. Είναι ο καλός της εαυτός στις δύσκολες στιγμές.

Ο 21χρονος Θεόδωρος, φοιτητής σε πανεπιστήμιο του Πειραιά,  έχασε τη ζωή του καθώς γλίστρησε σε ένα βράχο στην άκρη του ποταμού Σούχα, όταν είχαν πάει με τον πατέρα του Κώστα για ψάρεμα. Η πτώση του άτυχου νέου ήταν τέτοια, που υπέκυψε στα βαριά τραύματά του στα χέρια του αγαπημένου του πατέρα.

Εκατοντάδες από την Άνω και Κάτω Δρόπολη, μα και από άλλες περιοχές της Κοινότητας μας συμπαραστάθηκαν στον πόνο της οικογένειας και έδωσαν το στερνό αντίο στο γιο του γνωστού επιχειρηματία Κώστα Βεζιάνη - για την αποκλειστικότητα των αναψυκτικών που έχει σε όλη τη χώρα-  στο εγγόνι του γνωστού άλλου Θεόδωρου Βεζιάνη, γνωστός από τις υπηρεσίες του στην οργάνωση της Ομόνοιας-ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος της Ομόνοιας Αργυροκάστρου- ένα ς από τους Πέντε που δίκασε και φυλάκισε το καθεστώς Μπερίσια το 1994, με την περίφημη δίκη παρωδία των Τιράνων.

Η κηδεία του νεαρού Θεόδωρου έγινε στο κοιμητήριο της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου του χωριού του Φράστανη, με την συνοδεία μίας λαοθάλασσας πικραμένων ανθρώπων, του εκπροσώπου του Γενικού Προξενείου της Ελλάδος στο Αργυρόκαστρο Νίκου Φίλιππα, πολλών προσωπικοτήτων και άλλων επισήμων.  Την νεκρώσιμη ακολουθία διατέλεσαν αρχιερατικός επίτροπος Παντελής Μήτρος, ο πατήρ Νικόλαος ο διάκος, χοροστατούντως του Μητροπολίτη Ιεράς Μητρόπολης Αργυροκάστρου Σεβασμιωτάτου Δημητρίου, ο οποίος μεταβίβασε τα συλλυπητήρια στην οικογένεια και  όλοι, είπε,  είμαστε στην κρίση του Θεού κι αυτός αποφασίζει ποιον, πότε και πώς θα τον πάρει μαζί του στην αιωνιότητα, θα τον κρίνει και θα τον κατατάξει, αναλόγως, δίπλα στους αγγέλους.

Ο συνταξιούχος καθηγητής Δημήτρης Παπάς διάβασε την επικήδεια αναφορά στον αδικοχαμένο νεαρό και σε όλη την οικογένεια, για να προκαλέσει λυγμούς και βουρκωμένα μάτια σε όλους τους παρευρισκομένους.

Ας είναι αλαφρύ το χώμα της γενέτειρας που τον σκέπασε.

Αιωνία του η μνήμη!   

(από συνεργάτη μας στη Β. Ήπειρο)